Wersety biblijne o Beginning of Time

Teć są zrodzenia niebios, i ziemi, gdy były stworzone, dnia, którego uczynił Pan Bóg ziemię i niebo.

Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego.

Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.

Jeszcze był nie uczynił ziemi, i równin, ani początku prochu okręgu ziemskiego.

I nazwał Bóg rozpostarcie niebem. I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień wtóry.

To było na początku u Boga.

A ziemia była niekształtowna i próżna, i ciemność była nad przepaścią, a Duch Boży unaszał się nad wodami.

I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.

Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

Któż to sprawił i uczynił? któż wzywał rodzaje od początku? Ja Pan, pierwszy i ostatni, Ja sam.

Tego zaiste umyślnie wiedzieć nie chcą, że się niebiosa dawno stały i ziemia z wody i w wodzie stanęła przez słowo Boże,

Spojrzęli na ziemię, a oto jest niepozorna i próżna; jeżeli na niebo, nie masz na niem światłości.

Przed wieki jestem zrządzona, przed początkiem; pierwej niż była ziemia;

I uczynił Bóg rozpostarcie; uczynił też rozdział między wodami, które są pod rozpostarciem; i między wodami, które są nad rozpostarciem; i stało się tak.

Gdy zakładał morzu granice jego, i wodom, aby nie przestępowały rozkazania jego; gdy rozmierzał grunty ziemi:

Wszelką różdżkę polną, przedtem niż była na ziemi; i wszelkie ziele polne, pierwej niż weszło; albowiem nie spuścił jeszcze był dżdżu Pan Bóg na ziemię; i człowieka nie było, któryby sprawował ziemię.

I widział Bóg światłość, że była dobra; i uczynił Bóg rozdział między światłością i między ciemnością.

I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

I rzekł Bóg: Niech będą światła na rozpostarciu niebieskim, ku rozdzielaniu dnia od nocy, a niech będą na znaki, i pewne czasy, i dni, i lata.

I widział Bóg wszystko, co uczynił, a oto było bardzo dobre; i stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień szósty.

Aleć od początku stworzenia mężczyznę i niewiastę uczynił je Bóg.

I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień czwarty.

Znajomeć są Bogu od wieku wszystkie sprawy jego.

Teć są księgi rodzajów Adamowych. W dzień, którego stworzył Bóg człowieka, na podobieństwo Boże uczynił go.

Pierwej niż góry założone były, niż były pagórki, spłodzonam jest.

I rzekł Bóg: Niech będzie światłość; i stała się światłość.

Tedy wejrzał Bóg na ziemię, a oto popsowana była (albowiem zepsowało było wszelkie ciało drogę swoję na ziemi).

I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień trzeci.

Ale ziemia popsowała się była przed Bogiem; i napełniła się nieprawością.

A widząc Pan, że wielka była złość ludzka na ziemi, a wszystko zmyślanie myśli serca ich tylko złe było po wszystkie dni;

I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień piąty.

Pan mię miał przy początku drogi swej, przed sprawami swemi, przed wszystkiemi czasy.

I rzekł Bóg: Niech się zbiorą wody, które są pod niebem, na jedno miejsce, a niech się okaże miejsce suche; i stało się tak.

Wszakże nie jest pierwsze duchowne, ale cielesne, potem duchowne.

Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.

Gdy gotował niebiosa, tamem była; gdy rozmierzał okrągłość nad przepaściami;

A tak było wszystkich dni Adamowych, których żył, dziewięć set lat i trzydzieści, lat i umarł.

Na początku było Słowo, a ono Słowo było u Boga, a Bogiem było ono Słowo.

Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.