Wersety biblijne o breath

I rzekł do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, synu człowieczy! i rzecz do ducha: Tak mówi panujący Pan: Od czterech wiatrów przyjdź, duchu! i natchnij te pobite, a niech ożyją.

A tak weszło do Noego w korab po parze z każdego ciała, w którem był duch żywota.

Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.

Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.

Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

Tak mówi Bóg, Pan, który stworzył niebiosa i rozpostarł je; który rozszerzył ziemię, i co się rodzi z niej; który daje tchnienie ludowi mieszkającemu na niej, a ducha tym, co chodzą po niej.

Wiatr, gdzie chce, wieje i głos jego słyszysz, ale nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd idzie; takżeć jest każdy, który się narodził z Ducha.

Tak mówi panujący Pan o tych kościach: Oto ja wprowadzę w was ducha, a ożyjecie;

Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.

Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

Panie! kto po nich i w nich żyć będzie, wszystkim znajomy będzie żywot dychania mego, żeś mi zdrowie przywrócił, a zachowałeś mię przy żywocie.

Albowiem jeźlibyście według ciała żyli, pomrzecie; ale jeźlibyście Duchem sprawy ciała umartwili, żyć będziecie.

A to rzekłszy tchnął na nie i rzekł im: Weźmijcie Ducha Świętego.

Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

Azaż nie wiecie, iż kościołem Bożym jesteście, a Duch Boży mieszka w was?

Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

I odpowiedział Pan: Oblicze moje pójdzie przed tobą, a dam ci odpocznienie.

W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

Ducha nie zagaszajcie.

Ale jeźli Chrystus w was jest, tedy ciało jest martwe dla grzechu, a duch jest żywy dla sprawiedliwości.

Duch Pański mówił przez mię, a słowa jego przechodziły przez język mój.

Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

Począwszy słomę, urodzicie mierzwę; duch wasz was pożre jako ogień.

Duchci jest, który ożywia, ciało nic nie pomaga; słowa, które ja wam mówię, duch są i żywot są.

A jakoż będzie mógł taki sługa Pana mego rozmówić się z takim Panem moim? Gdyż od tegoż czasu nie została we mnie siła, ani tchnienie zostało we mnie.

Odwróć oblicze twoje od grzechów moich, a zgładź wszystkie nieprawości moje.

Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech wszelki duch chwali Pana! Halleluja.

I wstąpił w mię duch, gdy przemówił do mnie, a postawił mię na nogi moje, i słyszałem mówiącego do mnie;

Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

I świadczył Jan, mówiąc: Widziałem Ducha zstępującego jako gołębicę z nieba, i został na nim.

Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.

A włożę na was żyły, i uczynię, że porośnie na was mięso, i powlekę was skórą, a dam wam ducha, i ożyjecie, i poznacie, żem Ja Pan.

Przez to poznajemy, iż w nim mieszkamy, a on w nas, iż z Ducha swego nam dał.

Takci też napisane: Stał się pierwszy człowiek Adam w duszę żywą, ale pośledni Adam w ducha ożywiającego.

Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

Jeźli duchem żyjemy, duchem też postępujmy.

Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.