Wersety biblijne o deep

O głębokości bogactwa i mądrości, i znajomości Bożej! Jako są niewybadane sądy jego i niedoścignione drogi jego!

On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.

Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

Ale nam to Bóg objawił przez Ducha swojego; albowiem duch wszystkiego się bada, i głębokości Bożych.

W jegoż rękach są głębokości ziemi, i wierzchy gór jego są.

Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

Wysokość niebios, i głębokość ziemi, i serce królów nie są doścignione.

Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!

Stwierdzają się w złem; zmawiają się, jakoby zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy?

Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

A co dalekiego, i co bardzo głębokiego jest, któż to znajdzie?

I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.

Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.

Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

Wody mu wzrost dały, głębokość go wywyższyła, a rzekami jej otoczony był w około korzeń jego, a strumienie tylko swoje wypuszczała na wszystkie drzewa polne,

Izaliś nie ty jest, któreś wysuszyło morze, wody przepaści wielkiej? któreś obróciło głębokości morskie w drogę, aby przeszli wybawieni?

Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

Tedy rzekł Salomon: Pan powiedział, iż miał mieszkać we mgle.

On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.

Tobie, tobiem samemu zgrzeszył, i złem przed oczyma twemi uczynił, abyś był sprawiedliwy w mowie twojej, i czystym w sądzie twoim.

Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

Tedy rzekł Salomon: Pan powiedział, iż mieszkać miał we mgle.

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

Żądaj sobie znaku od Pana, Boga twego, bądź na dole nisko, bądź wysoko w górze.

Gdy jeszcze nie było przepaści, spłodzonam jest, gdy jeszcze nie było źródeł opływających wodami.

Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

Stał tedy lud z daleka; a Mojżesz przystąpił do ciemnej mgły, w której był Bóg.

Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

Pan wielki jest i bardzo chwalebny, a wielkość jego nie może być dościgniona.

I rzekła mu niewiasta: Panie! nie masz i czem naczerpać, a studnia jest głęboka, skądże tedy masz tę wodę żywą?

Albo kto zstąpi do przepaści? to jest Chrystusa od umarłych wyprowadzić.

Jużem był rzekł: Wygnanym jest od oczów twoich, wszakże jeszcze będę patrzał na kościół twój święty.

Biada tym, którzy głęboko przed Panem ukrywają radę! których każda sprawa dzieje się w ciemności, i mówią: Któż widzi? Kto wie o nas?