Wersety biblijne o Dread

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.

Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.

A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

Tak zaiste mówi Pan: Słyszeliśmy głos strachu i lękania, i że niemasz pokoju.

Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

Dzisiaj pocznę puszczać strach i bojaźń twoję na ludzie, którzy są pod wszystkiem niebem, że gdy usłyszą wieść o tobie, drżeć i lękać się będą przed tobą.

Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?

Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.

I będzie żywot twój jakoby zawieszony przed tobą, i będziesz się lękał w nocy i we dnie, i nie będziesz pewien żywota twego.

Pana zastępów samego poświęcajcie; a on niech będzie bojaźnią waszą, i on strachem waszym.

I zatrwożył się we mnie Danijelu duch mój w pośród ciała mego, a widzenia, którem widział, przestraszyły mię.

A między onymi narodami nie wytchniesz sobie, ani będzie miała odpoczynku stopa nogi twojej, dać też Pan tamże serce lękliwe, i oczy zemdlone, i myśl sfrasowaną.

Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.

Namioty ich i trzody ich zabiorą; opony ich ze wszystkiem naczyniem ich i wielbłądy ich wezmą ze sobą, i zawołają na nich: Strach zewsząd.

Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

Sami to ujrzawszy bardzo się zadziwili, a przestraszeni będąc prędko uciekali.

Nie wychodźcie na pole, i w drogę nie chodźcie; bo miecz nieprzyjacielski a strach w około.

Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.

Padnie na nie strach i lękanie; od wielkości ramienia twego umilkną jako kamień, aż przejdzie lud twój Panie, aż przejdzie lud ten, któregoś sobie nabył.

Tak, iż ludzie drętwieć będą przed strachem i oczekiwaniem tych rzeczy, które przyjdą na wszystek świat; albowiem mocy niebieskie poruszą się.

Alem ja mówił do was: Nie lękajcie się, ani się ich bójcie.

Przetoż ty, Panie! nie zawściągaj odemnie litości twoich; miłosierdzie twoje i prawda twoja niech mię zawżdy strzegą.

Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.

Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.

Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

Strach, i dół, i sidło przyjdzie na cię, który mieszkasz na ziemi.

Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.

Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.

Strach i dół, i sidło nad tobą, o obywatelu Moabski! mówi Pan.

A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

I będą przestraszeni, uciski i trapienia ogarną ich, jako rodząca boleć będą. Każdy nad bliźnim swoim zdumieje się, oblicza ich płomieniowi podobne będą.

Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.