Wersety biblijne o Elam

I postawię stolicę moję między Elamczykami, a wytracę stamtąd króla i książąt, mówi Pan.

Wszakże stanie się, że w ostateczne dni przywrócę zaś więźniów Elam, mówi Pan.

A przywiodę przeciwko Elamczykom cztery wiatry ze czterech stron świata, i rozproszę ich na wszystkie one wiatry, tak, iż nie będzie narodu, do któregoby się nie dostali wygnańcy z Elam;

A z synów Elamowych: Matanijasz, Zacharyjasz, i Jechyjel, i Abdy, i Jerymot, i Elijasz;

Tak mówi Pan zastępów: Oto ja złamię łuk Elamczyków, największą siłę ich;

Także wszystkich królów Zymry i wszystkich królów Elam, i wszystkich królów Medskich;

Słowo Pańskie, które się stało do Jeremijasza proroka przeciwko Elamczykom na początku królowania Sedekijasza, króla Judzkiego, mówiąc:

I widziałem w widzeniu, a (gdym to widział, byłem w Susan, mieście głównem, które było w krainie Elam) widziałem, mówię, w widzeniu, gdym był u potoku Ulaj.

Tam Elam i wszystka zgraja jego około grobu jego, ci wszyscy pobici upadli od miecza, którzy zstąpili w nieobrzezce do niskości ziemi, którzy puszczali strach swój w ziemi żyjących; jużci odnoszą hańbę swoją z tymi, którzy zstępują do dołu.

Ale inne sprawy Eli, i wszystko co czynił, izali nie napisane w kronikach o królach Izraelskich?

Synów Harymowych trzy sta i dwadzieścia;

Synów Elama drugiego tysiąc dwieście pięćdziesiąt i cztery;

Przeciwko Chodorlahomerowi królowi Elamskiemu, i Tydalowi królowi Goimskiemu, i Amrafelowi królowi Senaarskiemu, i Aryjochowi królowi Ellasarskiemu, czterech królów, przeciw pięciu.

A z synów Elamowych Isajasz, syn Atalijasza, a z nim siedmdziesiąt mężów;

Synowie Semowi: Elam i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram.

Gdzież jest król Emat, i król Arfad, i król miasta Sefarwaim, Ana i Awa?

A wsi ich były: Etam, i Hain, Remnon, i Tochen i Asan przy tych pięciu miastach;

Synów Elamowych tysiąc dwieście pięćdziesiąt i cztery;

Synów Zatuowych dziewięć set i czterdzieści i pięć;

A tak potłukł je okrutnie od biódr aż do goleni, a odszedłszy mieszkał na wierzchu opoki Etam.

Gdzież jest król Elmat, i król Arfad, i król miasta Sefarwaim, Ana, i Awa?

A Sellum spłodził Ikamijasza, a Ikamijasz spłodził Elisama.

I Etolat, i Betul, i Horma;

I w Enrymmon, i w Saraa, i w Jerymut;

A tak roku czternastego wyciągnął Chodorlahomer z królmi, którzy z nim byli, i poraził Rafaimy w Astarot Karnaimie, i Zuzymy w Hamie, i Emimy w Sawie Karyjataim.

Synowie Semowi: Elam, i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram, i Chus, i Hul, i Gieter, i Mesech.

Tegoż czasu Rasyn, król Syryjski, przywrócił zasię Elat do Syryi, a wykorzenił Żydy z Elat, ale Syryjczycy przyszedłszy do Elat, mieszkali tam aż do dnia tego.

Bo obejdzie krzyk granicę Moabską, aż do Eglaim narzekanie jego, i aż do Beer Elim kwilenie jego;

I zbudował Betlehem, i Etam i Tekue;

I przyszli do Elim, gdzie było dwanaście źródeł wód, i siedmdziesiąt palm; i położyli się tam obozem nad wodami.

Przetoż posłał Adonisedek, król Jerozolimski, do Hohama, króla Hebron, i do Faran, króla Jerymota, i do Jafija, króla Lachys, i do Dabir, króla Eglon, mówiąc:

Synowie zaś Aramowi: Hus, i Hul, i Geter, i Mesech.

Potem umarł Elon Zabulończyk, i pogrzebiony jest w Ajalon w ziemi Zabulon.

I Elon, i Temnata, i Ekron;

I Giera i Sufam i Churam.

Widzenie srogie jest mi okazane. Przewrotny przewrotność broi, a pustoszyciel pustoszy. Przyciągnijże, Elamie! Oblęż, Medzie! Babilon; wszelkiemu wzdychaniu jego koniec uczynię.

Stanie się też dnia onego, iż Pan powtóre rękę swą przyłoży, aby posiadł ostatek ludu swego, który pozostanie od Assyryjczyków i od Egiptu, i od Patros, i od Chus, i od Elam, i od Senaar, i od Emat, i od wysep morskich.

Elam też wziął sajdak z wozami ludu wojennego, a Kir okazał tarczę swoję.

Ale na cię Pan przywiedzie i na lud twój, i na dom ojca twego, dni, jakich nie było ode dnia, którego odstąpił Efraim od Judy, a to przez króla Assyryjskiego.

A syowie Eseka, brata jego: Ulam pierworodny jego. Jehus wtóry, i Elifelet trzeci.