Wersety biblijne o Enoch

Wiarą Enoch jest przeniesiony, aby nie oglądał śmierci i nie jest znaleziony, przeto że go Bóg przeniósł; albowiem pierwej niż jest przeniesiony, miał świadectwo, że się podobał Bogu.

I chodził Enoch z Bogiem po spłodzeniu Matuzalema trzy sta lat, i spłodził syny i córki.

I było wszystkich dni Enochowych trzy sta sześćdziesiąt i pięć lat.

Żył też Jared sto sześćdziesiąt i dwa lata, i spłodził Enocha.

I urodził się Enochowi Irad, a Irad spłodził Mawiaela, a Mawiael spłodził Matusaela, a Matusael spłodził Lamecha.

A Enoch żył sześćdziesiąt lat, i pięć, i spłodził Matuzalema.

I poznał Kain żonę swą, która poczęła, i porodziła Enocha; i zbudował miasto, i nazwał imię miasta tego imieniem syna swego, Enoch.

I żył Jared po spłodzeniu Enocha osiem set lat, i spłodził syny i córki.

Otoć i teraz w niebie jest świadek mój, jest świadek mój na wysokości.

Tedym rzekł do onego Anioła, który mówił zemną: Dokądże niosą to efa?

Syna Matusalemowego, syna Enochowego, syna Jaredowego, syna Malaleelowego, syna Kainanowego,

Teć są rodzaje Noego: Noe mąż sprawiedliwy, doskonałym był za wieku swego; z Bogiem chodził Noe.

Ten był możnym myśliwcem przed obliczem Pańskiem; przetoż się mówi: Jako Nemrod możny myśliwiec przed Panem.

I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.

I Hebala, i Abimaela, i Sebaja,

Którzy odszedłszy weszli na górę, a przyszli aż do doliny Eschol, i przeszpiegowali ziemię.

I Noga, i Nefeg, i Jafija,

I Noge, i Nefeg, i Jafija;

I uczynił Noe według wszystkiego; jako mu rozkazał Bóg, tak uczynił.

A teć są imiona ich: Syn Hura na górze Efraim;

A byli oboje sprawiedliwymi przed obliczem Bożem, chodząc we wszystkich przykazaniach i usprawiedliwieniach Pańskich bez nagany.

Tenci to jest, który rzekł ojcu swemu, i matce swej: Nie oglądam się na was: i braci swych nie znał, i o synach swych nie wiedział; albowiem oni strzegą słów twych, i przymierze twoje zachowują.

Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc:

Wiarą Józef umierając, o wyjściu synów Izraelskich wzmiankę uczynił i z strony kości swoich rozkazał.

Synowie też Madyjanowi: Hefa, i Hefer, i Henoch, i Abida, i Eldaa. Cić wszyscy są synowie Cetury.

I zstąpił Pan w obłoku, i stanął tam z nim, i zawołał imieniem Pan.

Że choćby Noe, Danijel i Ijob byli w pośrodku jej, jako żyję Ja, mówi panujący Pan, żadną miarąby ani syna ani córki nie wybawili, oniby tylko w sprawiedliwości swojej wybawili dusze swe.

A oto ukazali się im Mojżesz i Elijasz, z nim rozmawiający.

Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.

A odpowiadając Elifas Temańczyk rzekł:

Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:

I odszedł Bóg od niego z miejsca, na którem mówił z nim.

Także i pierwszemu światu nie przepuścił, ale Noego samoósmego, kaznodzieję sprawiedliwości, zachował, przywiódłszy potop na świat niepobożnych;

A między tymi nie był żaden z onych policzonych od Mojżesza i Aarona kapłana, gdy liczyli syny Izraelskie na puszczy Synaj;

I śniło mu się, a ono drabina stała na ziemi, a wierzch jej dosięgał nieba; a oto, Aniołowie Boży wstępowali i zstępowali po niej.

I Anab, i Istemo, i Anim;

Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi.

Bo się trzymał Pana, nie odstępując od niego, a strzegąc przykazania jego, które był przykazał Pan Mojżeszowi.

I rzekł Bóg do Noego, mówiąc:

A Isfan, i Eber, i Eliel,