Wersety biblijne o Environmental Reflection

A jakośmy nosili wyobrażenie ziemskiego, tak też będziemy nosili wyobrażenie niebieskiego.

Lecz my wszyscy, którzy odkrytem obliczem na chwałę Pańską, jako w zwierciadle patrzymy, w toż wyobrażenie przemienieni bywamy z chwały w chwałę, jako od Ducha Pańskiego.

I odnowili się duchem umysłu waszego;

Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

Jaki jest ten ziemski, tacy też i ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy też będą niebiescy.

A nie przypodobywajcie się temu światu, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu waszego na to, abyście doświadczyli, która jest wola Boża dobra, przyjemna i doskonała.

Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.

Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.

Albowiem ziemia będzie napełniona znajomością chwały Pańskiej, jako morze wody napełniają.

Przystąpcie, narody! ku słuchaniu, a wy ludzie pilnie uważajcie! Niech słucha ziemia, i pełność jej, okrąg ziemi, i wszystko, co się rodzi na niej.

Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.

Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.

To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.

Znowu obróciwszy się ujrzałem drugą marność pod słońcem.

Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.

Albowiem jeźli kto jest słuchaczem słowa a nie czynicielem, ten podobny jest mężowi przypatrującemu się obliczu narodzenia swego we zwierciadle;

Gdy nie patrzymy na rzeczy widzialne, ale na niewidzialne; albowiem rzeczy widzialne są doczesne, ale niewidzialne są wieczne.

Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

Jako się w wodzie twarz przeciwko twarzy ukazuje: tak serce człowiecze przeciw człowiekowi.

Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?

Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

Bo jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcej nie wraca, ale napawa ziemię, a czyni ją płodną, czyni ją też urodzajną, tak że wydaje nasienie siejącemu, a chleb jedzącemu:

I rzekł do nich: Co ujrzycie, że ja czynię, toż czyńcie; bo oto ja wnijdę w przodek obozu, a co ja czynić będę, toż wy czyńcie.

Ale oczy wasze błogosławione, że widzą, i uszy wasze, że słyszą;

Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.

Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

Bo mąż on będzie jako zasłona od wiatru, i jako zakrycie przed powodzią; jako strumienie wód na miejscu suchem, jako cień skały wielkiej w ziemi upragnionej;

Rozumiej, co mówię, a Pan niech ci da we wszystkiem wyrozumienie.

Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

Albowiem tak mówi Pan do mnie: Uspokoję się, a przypatrywać się będę z przybytku mojego, a będę jako ciepło jasne po deszczu, a jako obłok wypuszczający rosę gorącości żniwa.

Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.

A gdy on wychodził z kościoła, rzekł mu jeden z uczniów jego: Nauczycielu! patrz, jakie to kamienie, i jakie budowania?

A oblekliście nowego tego, który się odnawia w znajomość, podług obrazu tego, który go stworzył.

Pan patrzy z nieba, i widzi wszystkich synów ludzkich.

Ale para wychodziła z ziemi, która odwilżała wszystek wierzch ziemi.