Wersety biblijne o Excitement

Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed obliczem Bożem.

Przetoż w weselu wynijdziecie, a w pokoju doprowadzeni będziecie. Góry i pagórki chwałę przed wami głośno zaśpiewają, a wszystkie drzewa polne rękami klaskać będą.

Radujcie się zawsze w Panu; znowu mówię, radujcie się.

Tedy były napełnione weselem usta nasze, a język nasz radością; tedy mówiono między narodami: Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nimi.

Ale radujcie się z tego, żeście uczestnikami ucierpienia Chrystusowego, abyście się i w objawienie chwały jego z radością weselili.

Dlategośmy się ucieszyli z pociechy waszej; aleśmy się więcej ucieszyli z wesela Tytusowego, i ochłodzony jest duch jego od was wszystkich.

Radujcie się dnia tego i weselcie się; albowiem oto zapłata wasza jest obfita w niebiesiech; boć tak właśnie prorokom czynili ojcowie ich.

A tak ci, których odkupił Pan, niech się nawrócą, i przyjdą do Syonu z śpiewaniem, a wesele wieczne niech będzie nad głową ich; wesela i radości niech dostąpią, a niech uciecze smutek i wzdychanie.

Odkupieni, mówię, Pańscy nawrócą się, i przyjdą na Syon z śpiewaniem, a wesele wieczne będzie na głowie ich; radość i wesele otrzymają, a żałość i smutek uciecze.

Owszem weselcie się, a radujcie się na wieki wieków z tego, co Ja stworzę; bo oto Ja stworzę Jeruzalem na radość, a lud jego na wesele.

Izali przed oczyma naszemi nie zginęła żywność, a z domu Boga naszego radość i wesele?

Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

Sprawowali także onegoż dnia ofiary wielkie, i weselili się; albowiem Bóg rozweselił ich był weselem wielkiem, tak, iż się i niewiasty i dziatki weseliły; i było słyszeć wesele Jeruzalemskie daleko.

Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.

A uczniowie byli napełnieni radości i Ducha Świętego.

Którego nie widziawszy, miłujecie, którego teraz nie widząc, wszakże weń wierząc, weselicie się radością niewymowną i chwalebną,

Ale teraz chlubicie się w pysze waszej; wszelka chluba takowa zła jest.

Ja się weselę z wyroku twego, tak jako ten, który znajduje wielkie korzyści.

Weselcie się sprawiedliwi w Panu, a wysławiajcie pamiątkę świętobliwości jego.

Wszakże się ja w Panu weselić będę, rozraduję się w Bogu zbawienia mego.

Śpiewajże Panu wszystka ziemio; wykrzykajcie, a weselcie się i śpiewajcie.

Z tegoż tedy i wy weselcie się i spółweselcie się ze mną.

Przetoż wesel się, młodzieńcze! w młodości twojej, a niech używa dobrej myśli serce twoje za dni młodości twojej, a chodź drogami serca twego, i według zdania oczu twoich; ale wiedz, że cię dla tego wszystkiego Bóg na sąd przywiedzie.

W odzieniu haftowanem przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie.

Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

Gdyż pocieszy Pan Syon, pocieszy wszystkie pustynie jego, a uczyni puszczę jego bardzo rozkoszną, a pustynię jego jako ogród Pański, radość i wesele znajdzie się w nim, dziękczynienie, i głos śpiewania.

Niech będą spustoszeni za to, ze mię shańbić usiłują, mówiąc mi: Ehej! ehej!

Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.

I będziecie z radością czerpać wody ze zdrojów tegoż zbawienia.

Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.

Służcie Panu z weselem, przychodźcie przed oblicze jego z radością.

Niech się obrócą nazad za to, że mię chcą pohańbić ci, którzy mi mówią: Ehej, ehej!

Ale ci, którzy się kochają w sprawiedliwości mojej, niech śpiewają i radują się, a niech mówią ustawicznie: Niech będzie uwielbiony Pan, który życzy pokoju słudze swemu.

I wynijdzie od nich dziękczynienie, i głos weselących się; bo ich rozmnożę, a nie ubędzie ich, i uwielbię ich, a nie będą poniżeni.

Tomci wam powiedział, aby wesele moje w was trwało, a wesele wasze było zupełne.

Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.

Wielkie sprawy Pańskie, jawne u wszystkich, którzy się w nich kochają.

Albowiem jakież dziękowanie możemy Bogu oddać za was za wszelkie wesele, którem się weselimy dla was przed Bogiem naszym?

Albowiem się kocha Pan w ludu swym; pokornych zbawieniem uwielbia.

A toć wam piszemy, aby radość wasza zupełna była.