Wersety biblijne o Fear of Rejection

Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.

Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.

Najmilsi! jeźliby serce nasze nas nie potępiało, ufanie mamy ku Bogu;

Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.

Zatem rzekł im: Przecz jesteście tak bojaźliwi? Jakoż nie macie wiary?

Przetoż nie bójcie się ich; albowiem nic nie jest skrytego, co by nie miało być objawiono, i nic tajemnego, czego by się dowiedzieć nie miano.

Błogosławieni będziecie, gdy was ludzie nienawidzieć będą, i gdy wyłączą, i będą was sromocić, i imię wasze wyrzucą jako złe, dla Syna człowieczego.

Ani w czem nie strachając się przeciwników, co onym jest pewnym znakiem zginienia, a wam zbawienia, a to od Boga;

Bo Pismo mówi: Wszelki, kto w niego wierzy, nie będzie pohańbiony;

Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.

Wypadłem z pamięci jako umarły; stałem się jako naczynie stłuczone.

Dobrze; dla niedowiarstwa odłamane są, ale ty wiarą stoisz; nie bądźże hardej myśli, ale się bój.

Ponieważ i Chrystus nie podobał się samemu sobie, ale jako napisano: Urągania urągających tobie przypadły na mię.

Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.

Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

Zmacniajcież się, a mężnie sobie poczynajcie, nie bójcie się, ani się lękajcie twarzy ich; albowiem Pan, Bóg twój, on idzie z tobą, nie odstąpi cię, ani cię opuści.

Nie bój się oblicza ich, bom Ja jest z tobą, abym cię wybawił, mówi Pan.

Bo jeźliby nas potępiało serce nasze, daleko większy jest Bóg niż serce nasze i wie wszystko.

Ale kto by się mię zaprzał przed ludźmi, zaprę się go przed Anioły Bożymi.

Tak abyśmy śmiele mówić mogli: Pan mi jest pomocnikiem, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.

A kto by się mnie zaparł przed ludźmi, zaprę się go i Ja przed Ojcem moim, który jest w niebiesiech.

Przetoż nie odrzucajcie ufności waszej, która ma wielką zapłatę.

I byłem ja u was w słabości i w bojaźni i w strachu wielkim,

Ale Jezus skoro usłyszał to, co oni mówili, rzekł do przełożonego bóżnicy: Nie bój się, tylko wierz!

Nie bój się, bo pohańbiona nie będziesz; a nie zapalaj się, bo nie przyjdziesz na posromocenie; owszem na zelżywość młodości twojej zapomnisz, a na pohańbienie wdowstwa twego więcej nie wspomnisz.

Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.

Przeto bowiem przenajęty był, abym się uląkł, i tak uczynił, i zgrzeszył, ażeby mi to u nich było na złe imię, czemby mi urągali.

I odpowiedział Mojżesz ludowi: Nie bójcie się; bo aby was doświadczył, przyszedł Bóg, żeby bojaźń jego była przed obliczem waszem, byście nie grzeszyli.

Słuchajcie mię, którzy znacie sprawiedliwość ludu, w którego sercu jest zakon mój! Nie bójcie się urągania ludzkiego, a sromocenia ich nie lękajcie się.

Nie bój się! bom Ja z tobą. Nie lękaj się! bom Ja Bogiem twoim. Zmocnię cię, a dam ci pomoc, i podeprę cię prawicą sprawiedliwości swojej.

A odpowiadając Piotr, rzekł mu: Choćby się wszyscy zgorszyli z ciebie, ja się nigdy nie zgorszę.

Albowiem nie wiedział, co by mówił; bo przestraszeni byli.

Alem ja mówił do was: Nie lękajcie się, ani się ich bójcie.

Zaiste ty psujesz bojaźń Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

Gdyżeście nie wzięli ducha niewoli znowu ku bojaźni, aleście wzięli Ducha przysposobienia synowskiego, przez którego wołamy: Abba, to jest Ojcze!

A Pan on pójdzie przed tobą, on będzie z tobą, nie odstąpi cię, ani cię opuści; nie bójże się, ani się lękaj.

A on odpowiedział: Nie bój się; bo więcej ich z nami, niż z nimi.

Nadtom rzekł: Nie dobra to rzecz, którą wy czynicie; azaż nie w bojaźni Boga naszego chodzić macie raczej niż w hańbie poganów, nieprzyjaciół naszych?

Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.

Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.