Wersety biblijne o Human Cooperation

A onego mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, a żaden z majętności swoich nie zwał nic swojem własnem, ale mieli wszystkie rzeczy spólne.

Jeden drugiemu pomagał, a bratu swemu mówił: Zmacniaj się!

Nic nie czyniąc spornie, albo przez próżną chwałę, ale w pokorze jedni drugich mając za wyższych nad się.

Albowiem jesteśmy pomocnikami Bożymi, wy Bożą rolą, Bożym budynkiem jesteście.

Nikt niechaj nie szuka tego, co jest jego, ale każdy, co jest bliźniego.

Przetoż każdy z nas niech się bliźniemu podoba ku dobremu dla zbudowania;

A do pobożności braterską miłość, a do miłości braterskiej łaskę.

Przetoż tedy naśladujmy tego, co należy do pokoju i do społecznego budowania.

Aby też ich obfitość waszemu niedostatkowi usłużyła, żeby się stało porównanie,

Bądźcie między sobą jednomyślni, wysoko o sobie nie rozumiejąc, ale się do niskich nakłaniając.

A na koniec wszyscy bądźcie jednomyślni, spółcierpiący doległości, braterstwo miłujący, miłosierni i dobrotliwi,

Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełniajcie zakon Chrystusowy.

Dopełnijcież wesela mojego, abyście jednoż rozumieli, jednostajną miłość mając, będąc jednomyślni i jednoż rozumiejący;

Przetoż złożywszy kłamstwo mówcie prawdę, każdy z bliźnim swoim; boście członkami jedni drugich.

I przypatrujmy się jedni drugim ku pobudzaniu się do miłości i do dobrych uczynków,

A nie trzymając się głowy Chrystusa, z którego wszystko ciało przez stawy i związania posiłek biorąc i wespół spojone będąc, rośnie wzrostem Bożym.

Tak wiele nas jest jednem ciałem w Chrystusie, aleśmy z osobna jedni drugich członkami.

Abyście i wy poddani byli takowym, i każdemu pomagającemu i pracującemu.

W Judzie też już była ręka Boża, gdy im dał serce jedno, aby czynili rozkazanie królewskie i książąt, według słowa Pańskiego.

Przetoż pomagając mu, napominamy was, abyście nadaremno łaski Bożej nie przyjmowali.

Zwłaszcza gdy się też i wy pomożecie modlić za nami, aby za ten dar, który przez wiele osób nam jest pokazany, były też od wielu osób dzięki czynione za nas.

Pieśń stopni Dawidowa. Oto jako rzecz dobra, i jako wdzięczna, gdy bracia zgodnie mieszkają.

Z którego wszystko ciało przystojnie złożone i spojone we wszystkich stawach, przez które jeden członek drugiemu posiłku dodaje przez moc, która jest w każdym członku, według miary jego, wzrost ciału należący bierze ku budowaniu samego siebie w miłości.

Albowiem ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

A Bóg cierpliwości i pociechy niech wam da, abyście byli jednomyślni między sobą według Chrystusa Jezusa.

Bo jeźli jeden upadnie, drugi podźwignie towarzysza swego. A tak biada samotnemu, gdyby upadł! bo nie ma drugiego, coby go podźwignął.

Zasię powiadam wam: Iż gdyby się z was dwaj zgodzili na ziemi o wszelką rzecz, o którą by prosili, stanie się im od Ojca mego, który jest w niebiesiech.

Bo się przed temi dniami praca ludzka i praca bydląt nie nagradzała, nawet wychodzącemu i wchodzącemu nie było pokoju dla nieprzyjaciela; bom Ja spuścił wszystkich ludzi jednego z drugim.

Albowiem jako ciało jedno jest, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała jednego, choć ich wiele jest, są jednym ciałem: tak i Chrystus.

A wtóre podobne jest temuż: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie.

Ale teraz, acz jest wiele członków, lecz jedno jest ciało.

Jeźli można, ile z was jest, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie.

Abyście ich jak najbardziej miłowali dla ich pracy. Pokój też zachowajcie między sobą.

Bo na ten czas przywrócę narodom wargi czyste, któremiby wzywali wszyscy imienia Pańskiego, a służyli mu jednomyślnie.

Jeźli co sprzedasz bliźniemu twemu, albo co kupisz od bliźniego twego, niech nie oszukiwa jeden drugiego.

Albowiem jednym chlebem, jednym ciałem wiele nas jest; bo wszyscy chleba jednego jesteśmy uczestnikami.

Nie upatrujcie każdy tylko, co jest jego, ale każdy też, co jest drugich.

Bo wszystek zakon w jednem się słowie zamyka, to jest w tem: Będziesz miłował bliźniego twego jako samego siebie.

Jedno jest ciało i jeden duch, jako też jesteście powołani w jednej nadziei powołania waszego.

A dobroczynności i udzielania nie przepominajcie; albowiem się Bóg w takowych ofiarach kocha.