Wersety biblijne o Husband

Tym zasię, którzy są w stanie małżeńskim, rozkazuję nie ja, ale Pan, mówiąc: Żeby się żona od męża nie odłączała.

Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i wydał samego siebie za niego,

Żony! bądźcie poddane mężom swoim, jako Panu;

Albowiem mąż jest głową żony, jako i Chrystus głową kościoła; a on jest zbawicielem ciała.

Także i wy, mężowie! mieszkajcie z niemi umiejętnie, a jako mdlejszemu naczyniu niewieściemu oddawajcie uczciwość, jako też spółdziedziczkom łaski żywota, aby się modlitwy wasze nie przerywały.

Mężowie! Miłujcie żony wasze, a nie bądźcie surowymi przeciwko nim.

A wszakże mąż nie jest bez niewiasty, ani niewiasta nie jest bez męża w Panu.

Albowiem poświęcony jest mąż niewierny przez żonę i żona niewierna poświęcona jest przez męża; bo inaczej dziatki wasze byłyby nieczystemi, lecz teraz świętemi są.

Ale kto się ożenił, stara się o rzeczy tego świata, jakoby się podobał żonie.

Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkiem.

Żony! Bądźcie poddane mężom swym, tak jako przystoi w Panu.

Przetoż opuści człowiek ojca swego i matkę swoję, a przyłączy się do żony swojej, i będą jednem ciałem.

Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

Żona własnego ciała swego w mocy nie ma, ale mąż; także też i mąż własnego ciała swego w mocy nie ma, ale żona.

Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, a przyłączy się do żony swojej,

A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało; co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

Mąż niech żonie powinną chęć oddaje, także też i żona mężowi.

Także i żony! bądźcie poddane mężom swoim, aby i ci, którzy nie wierzą słowu, przez pobożne obcowanie żon, bez słowa byli pozyskani,

A jeźli która żona męża niewiernego ma, a on przyzwala z nią mieszkać, niechże go nie opuszcza.

Żony także niech mają poważne, nie potwarliwe, trzeźwe, wierne we wszystkiem.

Dyjakonowie niech będą mężami jednej żony, którzy by dziatki dobrze rządzili i własne domy.

Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.

I będą dwoje jednem ciałem; a tak już nie są dwoje, ale jedno ciało.

Jeźli kto jest bez nagany, mąż jednej żony, dzieci wierne mający, które by nie mogły być obwinione w zbytku, albo niepoddane rządowi.

I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

Bo mąż nie jest z niewiasty, ale niewiasta z męża.

Albowiem co ty wiesz, żono! jeźli pozyskasz męża? Albo co ty wiesz, mężu! pozyskaszli żonę?

Ale dla uwarowania się wszeteczeństwa niech każdy ma swoję własną żonę, a każda niech ma swego własnego męża.

Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

A chcę, abyście wiedzieli, iż każdego męża głową jest Chrystus, a głową niewiasty mąż, a głową Chrystusową Bóg.

Żona twoja będzie jako winna macica płodna po bokach domu twego; dziatki twoje jako latorośle oliwne około stołu twego.

Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.

Albowiem jako niewiasta z męża jest, tak też mąż przez niewiastę; jednak wszystkie rzeczy są z Boga.

A gdyby wyszła z domu jego, a odszedłszy szłaby za drugiego męża;

Tak powinni mężowie miłować żony swoje, jako swoje własne ciała; kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje.

Albowiem niewiasta, która jest za mężem, póki żyw mąż, obowiązana mu jest zakonem; a jeźliby mąż umarł, uwolniona jest od zakonu mężowego.

Albo jeźli kto jest, co ma poślubioną żonę, a jeszcze jej nie pojął, niech idzie, a wróci się do domu swego, by snać nie zginął w bitwie, a kto inny nie pojął jej.