Wersety biblijne o Impermanence

Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;

Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

Światci przemija i pożądliwość jego; ale kto czyni wolę Bożą, trwa na wieki.

Jest czas rodzenia i czas umierania; czas sadzenia, i czas wycinania tego, co sadzono;

Trawa usycha, kwiat opada; ale słowo Boga naszego trwa na wieki.

Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

Aczkolwiek jesteśmy jako nieczysty my wszyscy, i jako szata splugawiona są wszystkie sprawiedliwości nasze; przetoż wszyscy opadamy jako liść, a nieprawości nasze jako wiatr unoszą nas.

Dlatego nie słabiejmy, ale choć się też nasz zewnętrzny człowiek kazi, wszakże on wewnętrzny się odnawia ode dnia do dnia.

Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

Boć musi to, co jest skazitelnego, przyoblec nieskazitelność, i co jest śmiertelnego, przyoblec nieśmiertelność.

Czas szukania, i czas stracenia; czas chowania, i czas odrzucenia;

Niebo i ziemia przeminą; ale słowa moje nie przeminą.

Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną.

Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

Podnieście ku niebu oczy wasze, a spojrzyjcie na ziemię na dół. Niebiosa jako dym zniszczeją, a ziemia jako odzienie zwiotszeje, i obywatele jej, jako i ona zginą; ale zbawienie moje na wieki będzie, a sprawiedliwość moja nie ustanie.

Gdy nie patrzymy na rzeczy widzialne, ale na niewidzialne; albowiem rzeczy widzialne są doczesne, ale niewidzialne są wieczne.

Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

A którzy używają tego świata, jakoby źle nie używali; bo przemija kształt tego świata.

Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

(Gdyż wczorajszymi jesteśmy, a nic nie wiemy, ponieważ jako cień są dni nasze na ziemi.)

Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny.

Każda rzecz ma swój czas, i każde przedsięwzięcie ma swój czas pod niebem.

Bo jeźlić to, co niszczeje, było chwalebne, daleko więcej to, co zostaje, jest chwalebne.

Ale gdy przyjdzie to, co jest doskonałego, tedy to, co jest po części, zniszczeje.

Jeszcze aż do tej godziny i łakniemy, i pragniemy, i nadzy jesteśmy, i bywamy policzkowani, i tułamy się,

Bośmy my pielgrzymami i przychodniami przed tobą, jako i wszyscy ojcowie nasi; dni nasze na ziemi jako cień, a nie masz czego oczekiwać.

Izali czas nie jest zamierzony człowiekowi na ziemi? a jako dni najemnicze nie są dni jego?

Trawa usycha, kwiat opada; skoro wiatr Pański powionie nań; zaprawdęć ludzie są tą trawą.

A sługać nie mieszka w domu na wieki, ale Syn mieszka na wieki.

Ponieważ się tedy to wszystko ma rozpłynąć, jakimiż wy macie być w świętych obcowaniach i pobożnościach?

Niemasz pamiątki pierwszych rzeczy; także też i potomnych, które będą, nie będzie pamiątki u tych, którzy potem nastaną.

Albowiem ich mól jako szatę pożre, a robak ich jako wełnę pogryzie; ale sprawiedliwość moja na wieki będzie, a zbawienie moje od narodu do narodu.

Albowiem niceśmy nie przynieśli na ten świat, bez pochyby że też wynieść nic nie możemy;