Wersety biblijne o Knees

Wszystkie ręce osłabieją, i wszystkie się kolana rozpłyną jako woda.

Umacniajcie ręce osłabiałe, a kolana zemdlałe posilajcie.

Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.

Aby w imieniu Jezusowem wszelkie się kolano skłaniało, tych, którzy są na niebiesiech i tych, którzy są na ziemi, i tych, którzy są pod ziemią.

Tedy mu rzekł Szymon Piotr: Panie! nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę.

A ująwszy go za prawą rękę jego, podniósł go, a zarazem utwierdzone były nogi jego i kostki.

Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

A oto, biedził się z nim mąż aż do wejścia zorzy; który widząc, że go nie mógł przemóc, uderzył Jakóba w staw biodry jego, i wytrąciła się z stawu biodra Jakóbowa, gdy się z nim mocował.

Dlatego skłaniam kolana swoje przed Ojcem Pana naszego Jezusa Chrystusa,

A gdy przyszli do ludu, przystąpił do niego człowiek, i upadł przed nim na kolana,

Tedy Józef odwiódł je od łona jego, i pokłonił się obliczem swem aż do ziemi.

Tedy się jasność królewska zmieniła, a myśli jego zatrwożyły nim, i zwiąski biódr jego rozwiązały się, a kolana jego jedno o drugie się tłukły.

Wtem oto ręka dotknęła się mnie, i podniosła mię na kolana moje, i na dłonie rąk moich.

A które mamy za najniepoczciwsze w ciele, tym większą poczciwość wyrządzamy, a niepoczciwe członki nasze obfitszą poczciwość mają.

A to powiedziawszy, klęknął na kolana swoje i modlił się z nimi wszystkimi.

Bo napisano: Jako żyję Ja, mówi Pan, iż mi się każde kolano ukłoni, i każdy język wysławiać będzie Boga.

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

A czyńcie koleje proste nogami waszemi, iżby to, co jest chromego, z drogi nie ustąpiło, ale raczej uzdrowione było.

Golenie jego jako słupy marmurowe, postawione na podstawkach złota wybornego; oblicze jego jako Liban, wyborne jako cedry;

Bo poczciwe członki nasze tego nie potrzebują; lecz Bóg tak umiarkował ciało, dawszy członkowi, któremu czci nie dostaje, obfitszą poczciwość.

Ale do Jezusa przyszedłszy, gdy ujrzeli, że już umarł, nie łamali goleni jego.

Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.

Zarazi cię Pan wrzodem złym na kolanach i na łystach, tak, że nie będziesz mógł być uleczonym, od stopy nogi twojej i aż do wierzchu głowy twojej.

Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

A mąż niektóry w Listrze chory na nogi siedział, będąc chromy z żywota matki swojej, który nigdy nie chodził.

A sam oddalił się od nich, jakoby na ciśnienie kamieniem, a klęknąwszy na kolana, modlił się,

Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.

Co widząc Szymon Piotr, przypadł do kolan Jezusowych, mówiąc: Wynijdź ode mnie; bom jest człowiek grzeszny, Panie!.

I przyszedł do niego wielki lud, mając z sobą chrome, ślepe, nieme, ułomne i inszych wiele, i kładli je u nóg Jezusowych, i uzdrawiał je,

Ale on mówił o kościele ciała swego.

Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.

I rzekł mu Pan: Zzuj obuwie z nóg twoich; bo miejsce, na którem stoisz, jest ziemia święta.

Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.

A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

Stójcież tedy, przepasawszy biodra wasze prawdą i oblekłszy pancerz sprawiedliwości.

Golenie jego z żelaza, nogi jego częścią z żelaza, a częścią z gliny.

Jeźliby rzekła noga: Ponieważem nie jest ręką, nie jestem z ciała; izali dlatego nie jest z ciała?

Nie pomazałeś oliwą głowy mojej, ale ta maścią pomazała nogi moje.