Wersety biblijne o Lahai-roi

A po śmierci Abrahamowej błogosławił Bóg Izaakowi, synowi jego, a Izaak mieszkał u studni Żywiącego i Widzącego mię.

Przetoż nazwała studnią onę studnią żywiącego, widzącego mię; a tać jest między Kades, i między Barad.

Oddajcie cześć Panu, a chwałę jego na wyspach opowiadajcie.

Przetoż w dolinach wysławiajcie Pana, na wyspach morskich imię Pana,Boga Izraelskiego.

Podnieś głos twój, córko Gallim! niech słyszą w Lais, o ubogie Anatot!

I rzekł: Pan z Synaj przyszedł, i pojawił się im z Seiru, objaśnił się z góry Faran, a przyszedł z dziesięcioma tysiącami świętych; z prawicy jego zakon ognisty dany im.

Przeto, że na drodze Luchytskiej będzie ustawiczny płacz, a którędy zstępują do Choronaim, nieprzyjaciele krzyk zburzenia słyszeć będą,

I rzekł Pan: Nazów imię jego Loami; boście wy nie ludem moim, a Ja też nie będę waszym.

Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.

I Elienaj, i Selataj, i Eliel,

I stało się słowo Pańskie do Jonasza, syna Amaty, mówiąc:

Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

Którzy rzekli do króla: Męża, który nas wygubił, i na tem był, aby nas do szczętu wytracił, żeby nas nic nie zostało we wszystkich granicach Izraelskich.

Grzech ust swych, słowa warg swych (pojmani będąc w hardości swej dla złorzeczeństwa i kłamstwa) niech wyznawają.

Tak mówi Pan, który sposobił na morzu drogę, i ścieszkę na bystrych wodach.

Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.

Izaliś nie ty jest, któreś wysuszyło morze, wody przepaści wielkiej? któreś obróciło głębokości morskie w drogę, aby przeszli wybawieni?

Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

Wszyscy na wyspach mieszkający zdumieją się nad tobą, a królowie ich strachem zdjęci będąc, bardzo się zatrwożą.

Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

Chwalcie Pana na ziemi, smoki i wszystkie przepaści.

Nawróć się do ziemi swej, jako rzeka, o córko morska; niemaszci tam więcej pasa.

Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.

Ale chodził drogami królów Izraelskich; nadto ulał i słupy bałwochwalskie.

To powiedział Izajasz, gdy widział chwałę jego, i mówił o nim.

Ci podniosą głos swój, wykrzykać będą, w zacności Pańskiej wykrzykać będą, i przy morzu.

Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

W dół cię wepchną, i umrzesz srogą śmiercią w pośród morza.

Któż to jest, który jako rzeka wzbiera? Którego się wody wzruszają jako rzeki?

Nadto rzekli do niego: Cóż z tobą uczynimy, aby się morze uspokoiło? Bo się morze im dalej tem bardziej burzyło.

Synowie Semejowi: Salomit, i Hazyjel, i Haran, ci trzej. Cić byli przedniejsi domów ojcowskich z Laadana.

Pan króluje; wyskakuj ziemio, a wesel się mnóstwo wysep!

Okryte są góry cieniem jej, a gałęzie jej jako najwyższe cedry.

Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.

A Achyjo, Sesak i Jerymot,

To gdy się stało, tedy drudzy, którzy byli złożeni chorobami na onej wyspie, przychodzili i byli uzdrowieni;

Potem ułożył król Aswerus podatek na ziemię swoję, i na wyspy morskie.

Przetoż się stało słowo Pańskie przez Aggieusza proroka, mówiąc:

Na wody wielkie zaprowadzili cię żeglarze twoi; wiatr wschodni rozbije cię w pośród morza.

Poszło tedy około trzech tysięcy mężów z ludu, i uciekli przed mężami z Haj.