Wersety biblijne o Laughter

Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

Tedy były napełnione weselem usta nasze, a język nasz radością; tedy mówiono między narodami: Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nimi.

Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?

Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

Bądźcie utrapieni i żałujcie, i płaczcie; śmiech wasz niech się obróci w żałość, a radość w smutek.

Oto blegocą usty swemi, miecze są w wargach ich; albowiem mówią: Któż słyszy?

I zaprzała się Sara, mówiąc: Nie śmiałam się; bo się bała. A Pan rzekł: Nie mów tak; boś się śmiała.

Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.

W spustoszeniu i w głodzie śmiać się będziesz, a zwierząt ziemskich bać się nie będziesz.

Radujcie się zawsze w Panu; znowu mówię, radujcie się.

Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.

A tak chwaliłem wesele, przeto, iż niemasz nic lepszego człowiekowi pod słońcem, jedno jeść, i pić, i weselić się, a iż mu jedno to zostaje z pracy jego po wszystkie dni żywota jego, które mu Bóg dał pod słońcem.

Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed obliczem Bożem.

Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.

Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.

Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.

Ale teraz chlubicie się w pysze waszej; wszelka chluba takowa zła jest.

Nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się raduje z prawdy;

Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.

I roześmiała się Sara sama w sobie, mówiąc: Gdym się zestarzała, rozkoszy zażywać będę; i pan mój zestarzał się.

Także sprośność i błazeńskie mowy, i żarty, które nie przystoją, ale raczej dziękowanie.

Weselcie się z weselącymi, a płaczcie z płaczącymi.

Wszystkie dni ubogiego są złe; ale kto jest wesołego serca, ma gody ustawiczne.

Tomci wam powiedział, aby wesele moje w was trwało, a wesele wasze było zupełne.

A toć wam piszemy, aby radość wasza zupełna była.

Przetoż pocieszajcie jedni drugich temi słowy.

Dlategośmy się ucieszyli z pociechy waszej; aleśmy się więcej ucieszyli z wesela Tytusowego, i ochłodzony jest duch jego od was wszystkich.

Z tegoż tedy i wy weselcie się i spółweselcie się ze mną.

A uczniowie byli napełnieni radości i Ducha Świętego.

Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.

Za największą radość miejcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadacie,

Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.

Tedy Abraham padł na oblicze swoje, i roześmiał się, a mówił w sercu swem: Zaż człowiekowi stuletniemu urodzi się syn? i azaż Sara w dziewięćdziesięciu latach porodzi?

Albowiem się kocha Pan w ludu swym; pokornych zbawieniem uwielbia.

Przetoż w weselu wynijdziecie, a w pokoju doprowadzeni będziecie. Góry i pagórki chwałę przed wami głośno zaśpiewają, a wszystkie drzewa polne rękami klaskać będą.

Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

Tedy odszedł wszystek lud, aby jedli i pili, i aby innym cząstki posyłali. I weselili się bardzo, przeto, że zrozumieli słowa, których i nauczano.

Czas płaczu, i czas śmiechu; czas smutku, i czas skakania;