Wersety biblijne o Love and Relationships

Miłość bliźniemu złości nie wyrządza; a tak wypełnieniem zakonu jest miłość.

Najmilsi! miłujmyż jedni drugich, gdyż miłość jest z Boga; i każdy, co miłuje, z Boga jest narodzony i zna Boga.

Najmilsi! ponieważ nas tak Bóg umiłował, i myśmy powinni jedni drugich miłować.

Toć wam przykazuję, abyście się społecznie miłowali.

A wszakże mąż nie jest bez niewiasty, ani niewiasta nie jest bez męża w Panu.

I przypatrujmy się jedni drugim ku pobudzaniu się do miłości i do dobrych uczynków,

Przetoż opuści człowiek ojca swego i matkę swoję, a przyłączy się do żony swojej, i będą jednem ciałem.

A wszakże i każdy z was z osobna niechaj miłuje żonę swoję jako siebie samego, a żona niech się boi męża swego.

Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, a przyłączy się do żony swojej,

Mężowie! Miłujcie żony wasze, a nie bądźcie surowymi przeciwko nim.

Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i wydał samego siebie za niego,

Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

Nie ciągnijcież nierównego jarzma z niewiernymi; bo cóż za społeczność sprawiedliwości z nieprawością? albo co za społeczność światłości z ciemnością?

Ale dla uwarowania się wszeteczeństwa niech każdy ma swoję własną żonę, a każda niech ma swego własnego męża.

Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.

Tak powinni mężowie miłować żony swoje, jako swoje własne ciała; kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje.

Przykazanie nowe daję wam, abyście się społecznie miłowali; jakom i ja was umiłował, abyście się i wy społecznie miłowali.

Albowiem mąż nie jest stworzony dla niewiasty, ale niewiasta dla męża.

Albowiem jako niewiasta z męża jest, tak też mąż przez niewiastę; jednak wszystkie rzeczy są z Boga.

Toć jest przykazanie moje, abyście się społecznie miłowali, jakom i ja was umiłował.

A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało; co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

Albowiem to jest poselstwo, któreście słyszeli od początku, abyśmy jedni drugich miłowali.

I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

Tym zasię, którzy są w stanie małżeńskim, rozkazuję nie ja, ale Pan, mówiąc: Żeby się żona od męża nie odłączała.

Uczciwe jest małżeństwo między wszystkimi i łoże niepokalane; ale wszeteczników i cudzołożników Bóg będzie sądził.

Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.

Ale kto się ożenił, stara się o rzeczy tego świata, jakoby się podobał żonie.

Bo mąż nie jest z niewiasty, ale niewiasta z męża.

A o miłości braterskiej nie potrzeba wam pisać; boście wy sami od Boga nauczeni, abyście miłowali jedni drugich.

Miłość niech będzie nieobłudna; miejcie w obrzydliwości złe; imając się dobrego.

Czcij ojca twego i matkę, i miłować będziesz bliźniego swego, jako siebie samego.

Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

Nikomu nic winni nie bądźcie, tylko abyście się społecznie miłowali; bo kto miłuje bliźniego, zakon wypełnił.

Dopełnijcież wesela mojego, abyście jednoż rozumieli, jednostajną miłość mając, będąc jednomyślni i jednoż rozumiejący;

Kto nie miłuje, nie zna Boga; gdyż Bóg jest miłość.

Albowiem ta jest miłość Boża, abyśmy przykazania jego chowali; a przykazania jego nie są ciężkie.

Dziateczki moje! nie miłujmy słowem ani językiem, ale uczynkiem i prawdą.

Stądci poznają wszyscy, żeście uczniami moimi, jeźli miłość mieć będziecie jedni przeciwko drugim.

Abyście ich jak najbardziej miłowali dla ich pracy. Pokój też zachowajcie między sobą.