Wersety biblijne o Manahath

Tedy rzekł Manue do Anioła Pańskiego: Cóż za imię twoje? abyśmy, gdy się spełni słowo twoje, uczcili cię.

Gdzież jest król Elmat, i król Arfad, i król miasta Sefarwaim, Ana, i Awa?

Gdzież jest król Emat, i król Arfad, i król miasta Sefarwaim, Ana i Awa?

I odpowiedział Anioł Pański Manuemu: Wszystkiego, com powiedział żonie twojej, niech się strzeże.

I Jassa, i Cedymot, i Mefaat;

Przeto, że czynił Manases, król Judzki, te obrzydliwości, czyniąc gorsze rzeczy nad one wszystkie, które czynili Amorejczycy, którzy byli przed nim, a że przywiódł w grzech i Judę przez brzydkie bałwany swoje;

I była granica Manasesowa od Aser do Machmatat, które jest przeciwko Sychem, a idzie granica ta po prawej stronie do mieszkających w En Tafua.

Bo sąd przyszedł na ziemię tej równiny, na Holon, i na Jassa, i na Mefaat,

Tedy był mąż niektóry z Saraa, z pokolenia Dan, imieniem Manue, a żona jego była niepłodną, i nie rodziła.

A inne sprawy Manachemowe, i cokolwiek czynił, napisane są w kronikach o królach Izraelskich.

I rzekł Manue do żony swojej: Koniecznie pomrzemy, bośmy Boga widzieli.

A z synów Pachatmoabowych Adna, i Chelal, Benajasz, Maasejasz, Matanijasz, Besaleel, i Binnui, i Manase;

I co byli w Horma, i co byli w Chorasan, i co byli w Atach,

I w Enrymmon, i w Saraa, i w Jerymut;

A z połowy pokolenia Manasesowego Tanach i przedmieścia jego; i Gatrymon i przedmieścia jego; dwa miasta.

I Elon, i Temnata, i Ekron;

Potem w Tabera i w Massa, w Kibrot Hataawa pobudziliście do gniewu Pana.

Ale Anioł Pański odpowiedział Manuemu: Choćbyś mię zatrzymał, nie będę jadł chleba twego; ale jeźli będziesz chciał sprawić całopalenie, ofiarujże je Panu; bo nie wiedział Manue, żeby on był Anioł Pański.

I Maret, i Bet Anot, i Eltekon, miast sześć, i wsi ich.

Synowie Sobalowi: Halman, i Manaat, i Hewal, Sefo, i Onam; a synowie Sebeonowi: Ajai Ana.

Synowie zaś Sobalowi: Halwan, i Manahat, i Hewal, Sefo, i Onam.

I podam ich na potłukanie się po wszystkich królestwach ziemi dla Manasesa, syna Ezechijasza, króla Judzkiego, za to, co uczynił w Jeruzalemie.

W Anatot, w Nobie, w Ananija;

I Eltekie, i Gebbeton i Baalat;

I rzekł Jakób ujrzawszy je: Obóz to Boży; i nazwał imię miejsca onego Mahanaim.

I Ramot i przedmieścia jego, i Anam i przedmieścia jego.

Kedemot i przedmieścia jego; i Mefaat i przedmieścia jego; miasta cztery.

Tedy się modlił Manue Panu, mówiąc: Proszę Panie mój, mąż Boży, któregoś posłał, niech przyjdzie proszę znowu do nas, a nauczy nas, co czynić mamy z dziecięciem, które się narodzi?

A potem nie ukazał się więcej Anioł Pański Manuemu, ani żonie jego; i poznał Manue, że to był Anioł Pański.

I nic nie zostanie z nich; bo przywiodę złe na mężów z Anatot roku nawiedzenia ich.

A z Matana do Nahalijelu, a z Nahalijelu do Bamotu;

Ale Manases zwiódł Judę i obywateli Jeruzalemskich, tak iż się gorzej sprawowali niż narody, które Pan wygładził przed obliczem synów Izraelskich.

I Misfe, i Kafara, i Mosa;

I Edama, i Arama, i Asor,

I Get, i Maresa, i Zyf:

I Janum, i Bet Tafua, i Afeka;

Albowiem mężowie Babilońscy uczynili Sukkotbenot, a mężowie Kutscy uczynili Nergiel, a mężowie Ematscy uczynili Asyma.

Anatot i przedmieścia jego; i Almon i przedmieścia jego; miasta cztery.

Z tej ziemi wyszedł Assur, i zbudował Niniwe, i Rechobot miasto, i Chale.

A gdy wstępował płomień z ołtarza ku niebu, tedy wstąpił Anioł Pański w płomieniu ołtarzowym, a Manue, i żona jego widząc to, upadli na twarze swe na ziemię.