Wersety biblijne o Marriage Guidance

Co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

Chcę tedy, aby młodsze szły za mąż, dzieci rodziły, gospodyniami były; przeciwnikowi żadnej przyczyny nie dawały ku obmowisku;

Ale dla uwarowania się wszeteczeństwa niech każdy ma swoję własną żonę, a każda niech ma swego własnego męża.

A tak już nie są dwoje, ale jedno ciało; co tedy Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.

Przetoż opuści człowiek ojca swego i matkę swoję, a przyłączy się do żony swojej, i będą jednem ciałem.

Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, a przyłączy się do żony swojej,

Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

Żony! bądźcie poddane mężom swoim, jako Panu;

Mężowie! Miłujcie żony wasze, a nie bądźcie surowymi przeciwko nim.

A wszakże i każdy z was z osobna niechaj miłuje żonę swoję jako siebie samego, a żona niech się boi męża swego.

Uczciwe jest małżeństwo między wszystkimi i łoże niepokalane; ale wszeteczników i cudzołożników Bóg będzie sądził.

Ale jeźli się wstrzymać nie mogą, niechże w stan małżeński wstąpią; boć lepiej w stan małżeński wstąpić, niż upalenie cierpieć.

Rzekli mu uczniowie jego: Jeźlić taka jest sprawa męża z żoną, tedy nie jest dobrze żenić się.

Żony! Bądźcie poddane mężom swym, tak jako przystoi w Panu.

Żony także niech mają poważne, nie potwarliwe, trzeźwe, wierne we wszystkiem.

Mąż niech żonie powinną chęć oddaje, także też i żona mężowi.

Także i żony! bądźcie poddane mężom swoim, aby i ci, którzy nie wierzą słowu, przez pobożne obcowanie żon, bez słowa byli pozyskani,

Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i wydał samego siebie za niego,

A tak ten, kto daje za mąż, dobrze czyni; ale który nie daje za mąż, lepiej czyni.

A wszakże mąż nie jest bez niewiasty, ani niewiasta nie jest bez męża w Panu.

I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę, a przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

Ale kto się ożenił, stara się o rzeczy tego świata, jakoby się podobał żonie.

Albowiem jako młodzieniec pannę pojmuje, tak cię sobie pojmą synowie twoi; a jako się oblubieniec weseli z oblubienicy, tak się weselić będzie z ciebie Bóg twój.

Albowiem poświęcony jest mąż niewierny przez żonę i żona niewierna poświęcona jest przez męża; bo inaczej dziatki wasze byłyby nieczystemi, lecz teraz świętemi są.

Także i wy, mężowie! mieszkajcie z niemi umiejętnie, a jako mdlejszemu naczyniu niewieściemu oddawajcie uczciwość, jako też spółdziedziczkom łaski żywota, aby się modlitwy wasze nie przerywały.

A jeźlibyś się ożenił, nie zgrzeszyłeś; jeźliby też panna szła za mąż, nie zgrzeszyła; wszakże utrapienie w ciele takowi mieć będą; lecz ja was szanuję.

Wszelkiego ślubu i wszelkiej przysięgi obowiązku na utrapienie duszy, mąż jej potwierdzi go, i mąż jej wzruszy go.

Ale jeźliby się też odłączyła, niechajże zostaje bez męża, albo niech się z mężem pojedna, a mąż żony niechaj nie opuszcza.

Dyjakonowie niech będą mężami jednej żony, którzy by dziatki dobrze rządzili i własne domy.

Poślubię cię też sobie w wierze, i poznasz Pana.

A były roztropne, czyste, domu pilne, dobrotliwe, mężom swym poddane, aby słowo Boże nie było bluźnione.

Nie ciągnijcież nierównego jarzma z niewiernymi; bo cóż za społeczność sprawiedliwości z nieprawością? albo co za społeczność światłości z ciemnością?

Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkiem.

Nie będziesz cudzołożył.

Będąc poddani jedni drugim w bojaźni Bożej.

Tedy odpowiadając, rzekł im Jezus: Synowie tego wieku żenią się i za mąż wydają.

Albo jeźli kto jest, co ma poślubioną żonę, a jeszcze jej nie pojął, niech idzie, a wróci się do domu swego, by snać nie zginął w bitwie, a kto inny nie pojął jej.

Słyszeliście, iż rzeczono starym: Nie będziesz cudzołożył;

I będą dwoje jednem ciałem; a tak już nie są dwoje, ale jedno ciało.