Wersety biblijne o Morning Devotion

Dobra rzecz jest wysławiać Pana, a śpiewać imieniowi twemu, o Najwyższy.

Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.

A iżby stali na każdy poranek ku wysławianiu, i ku chwaleniu Pana, także i w wieczór;

Rano rzeczesz: Któż mi da wieczór? a w wieczór rzeczesz: Któż mi da zaranie? dla trwogi serca twego, którą się zatrwożysz, i dla tego, na co oczyma twemi patrzeć musisz.

Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.

Izażeś za dni twoich rozkazywał świtaniu, i ukazałeś zorzy miejsce jej?

A bardzo rano przede dniem wstawszy, wyszedł i odszedł na puste miejsce, a tam się modlił.

Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania?

Niech oni ciekają, chcąc się najeść, wszakże głodni będąc ukłaść się muszą.

A rano oglądacie chwałę Pańską; bo usłyszał szemrania wasze przeciw Panu. A my co jesteśmy, iż szemrzecie przeciwko nam?

Od wschodu słońca, aż do zachodu jego, niech będzie chwalebne imię Pańskie.

Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.

Wstawszy tedy Abraham rano, pospieszył się na ono miejsce, kędy stał przed Panem.

A wszystek lud rano się schodził do niego, aby go słuchał w kościele.

Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.

A bardzo rano pierwszego dnia po sabacie przyszły do grobu, gdy weszło słońce.

Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę.

Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.

I rzekł im: Cóż śpicie? wstańcie, a módlcie się, byście nie weszli w pokuszenie.

Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.

O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.

Panie! zmiłuj się nad nami, ciebie oczekujemy. Bądź ramieniem swoich na każdy poranek, a zbawieniem naszem czasu utrapienia.

A przetoż wstań bardzo rano, i słudzy pana twego, którzy z tobą przyszli, a wstawszy rano, skoro pocznie świtać, odejdźcie.

Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa twego, w ozdobie świętobliwości, a rozrodzi się płód twój z żywota jako rosa na świtaniu.

Próżno macie rano wstawać, długo siadać, i jeść chleb boleści, ponieważ Pan umiłowanemu swemu sen daje.

Powstań, objaśnij się! ponieważ przyszła światłość twoja, a chwała Pańska weszła nad tobą.

Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.

Ale ja w sprawiedliwości oglądam oblicze twoje; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności twojej.

Przepaść przepaści przyzywa, na szum upustów twoich: wszystkie powodzi twoje i nawałności twoje na mię się zwaliły.

Cóż mam czynić z tobą, o Efraimie? cóż mam czynić z tobą, o Judo? gdyż miłosierdzie wasze jest jako obłok poranny a jako rosa rano przemijająca.

Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

Ale w zakonie Pańskim jest kochanie jego, a w zakonie jego rozmyśla we dnie i w nocy.

Panujący Pan dał mi język umiejętny, abym umiał czasu przygodnego mówić słowo upracowanemu. Budzi mię na każdy zaranek, pobudza uszy moje, abym słuchał tak jako uczący się pilnie.

Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.

Znowu stało się słowo Pańskie do mnie rano, mówiąc:

O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.

Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

Bo oświadczając oświadczałem się przed ojcami waszymi ode dnia, któregom ich wywiódł z ziemi Egipskiej, aż do dnia tego; rano wstawając i oświadczając się, mawiałem: Słuchajcie głosu mego.

Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.

Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył.