Wersety biblijne o Nod

Ci wiedli wojnę z Agareńczykami, z Jeturejczykami, i z Nafejczykami, i Nodabczykami,

Spłodził też Chus Neroda; ten począł być możnym na ziemi.

I rzekł do nich Jakób: A znacie Labana, syna Nachorowego? odpowiedzieli: Znamy.

A Chus spłodził Nemroda, który począł być możnym na ziemi.

Abram mieszkał w ziemi Chananejskiej, a Lot mieszkał w miejscach onej równiny, i rozbił namiot aż do Sodomy.

I Noga, i Nefeg, i Jafija,

I Noge, i Nefeg, i Jafija;

Tedy wziąwszy Sem i Jafet szatę, a włożywszy ją oba na ramiona swe, szli wspak, i zakryli nagość ojca swego; a oblicza ich odwrócone były, że nagości ojca swego nie widzieli.

A początek królestwa jego był Babel, i Erech, i Achad, i Chalne w ziemi Senaar.

Nobe też miasto kapłańskie wysiekł ostrzem miecza, od męża aż do niewiasty, od małego aż do ssącego, i woły, i osły, i owce wysiekł ostrzem miecza.

Syna Kainowego, syna Arfaksadowego, syna Semowego, syna Noego, syna Lamechowego,

I stało się, gdy wyszli od wschodu słońca, znaleźli równinę w ziemi Senaar, i mieszkali tam.

A syn jego pierworodny Abdon, po nim Sur, i Cys, i Baal, i Neer, i Nadab,

Także Lot, który chodził z Abramem, miał owce, i woły i namioty.

A syn jego pierworodny Abdon; po nim Sur, i Cys, i Baal, i Nadab.

Jedli, pili, żenili się i za mąż wydawali aż do onego dnia, którego wszedł Noe do korabia, i przyszedł potop, a wytracił wszystkie.

Setowi też urodził się syn, i nazwał imię jego Enos. Na ten czas poczęto wzywać imienia Pańskiego.

I zawołał Pan Bóg Adama, i rzekł mu: Gdzieżeś?

Ale Noe znalazł łaskę w oczach Pańskich.

A jako było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna człowieczego.

I nazwał imię jego Noe, mówiąc: Ten nas pocieszy z pracy naszej, i z roboty rąk naszych, z strony ziemi, którą Pan przeklął.

Teć są księgi rodzajów Adamowych. W dzień, którego stworzył Bóg człowieka, na podobieństwo Boże uczynił go.

Tedy upadł Abram na oblicze swoje, i rzekł do niego Bóg, mówiąc:

Tedy odpowiedział Doeg Edomczyk, który też stał z sługami Saulowymi, i rzekł: Widziałem syna Isajego, gdy przyszedł do Noby, do Achimelecha, syna Achitobowego.

Albowiem jako za dni onych przed potopem jedli, i pili, i ożeniali się i za mąż wydawali, aż do onego dnia, którego wszedł Noe do korabia,

I odpoczywał lud dnia siódmego.

A ocuciwszy się Noe z wina swego, gdy się dowiedział, co mu uczynił syn jego młodszy, rzekł:

I urodził się Enochowi Irad, a Irad spłodził Mawiaela, a Mawiael spłodził Matusaela, a Matusael spłodził Lamecha.

Ten był możnym myśliwcem przed obliczem Pańskiem; przetoż się mówi: Jako Nemrod możny myśliwiec przed Panem.

Tedy urodziła Ada Jabala, który był ojcem mieszkających w namieciech, i pasterzów.

A ujrzawszy Cham, ojciec Chanaanów, nagość ojca swego, oznajmił to dwom braciom swoim na dworze.

I mieszkali w Beerseba i w Molada, i w Hasersual,

I uczynił Noe według wszystkiego; jako mu rozkazał Bóg, tak uczynił.

Także Nobe wtargnął, i wziął Kanat z jego wsiami, i nazwał je Nobe od imienia swego.

Zatem Lija rzekła: Przyszedł huf; i nazwała imię jego Gad.

Ale jako było za dni Noego, tak będzie i przyjście Syna człowieczego.

Tedy rzekł Bóg do Noego, i do synów jego z nim, mówiąc:

I rzekł Bóg: Któż ci pokazał, żeś jest nagim? izaliś nie jadł z drzewa onego, z któregom zakazał tobie, abyś nie jadł?

I rzekł Pan Bóg do niewiasty: Cóżeś to uczyniła? i rzekła niewiasta: Wąż mię zwiódł, i jadłam.

I żył Adam sto i trzydzieści lat, i spłodził syna na podobieństwo swoje, i na wyobrażenie swoje, i nazwał imię jego Set.