Wersety biblijne o Seeking Direction

Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;

Lecz sam Bóg i Ojciec nasz, i Pan nasz, Jezus Chrystus, niech wyprostuje drogę naszę do was;

I rzekli do niego: Prosimy poradź się Boga, abyśmy wiedzieli, poszczęścili się nam ta droga nasza, którą idziemy.

Wiem, Panie! że nie jest w mocy człowieka droga jego, ani jest w mocy męża tego, który chodzi, aby sprawował postępki swe.

We wszystkich drogach twoich znaj go, a on prostować będzie ścieszki twoje.

Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.

A niech nam oznajmi Pan, Bóg twój, drogę, którąbyśmy chodzić, i cobyśmy czynić mieli.

I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.

Gdy tak Pan mawiał: Zastanówcie się na drogach, a spojrzyjcie i pytajcie się o ścieszkach starych, któraby była droga dobra, a chodźcie nią, a znajdziecie odpocznienie duszy waszej: tedy odpowiadali: Nie będziemy chodzili.

Panie! daj mi poznać drogi twe, ścieżek twoich naucz mię.

Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego.

A wszakże i tam jeźli szukać będziesz Pana, Boga twego, tedy znajdziesz, będzieszli go szukał całem sercem twojem, i całą duszą swoją.

A szukając mię, znajdziecie; gdy mię szukać będziecie ze wszystkiego serca swego,

Szukajcie Pana, i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawżdy.

Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.

Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?

Niech przejdę przez ziemię twoję; drogą pospolitą pójdę; nie uchylę się ani na prawo ani na lewo.

Aby szukali Pana, owaby go snać namacali i znaleźli, aczkolwiek od każdego z nas nie jest daleko.

I nadszedł go niektóry mąż, a on się błąkał po polu; i pytał go mąż on mówiąc:

Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.

Rzekł mu Tomasz: Panie! nie wiemy, dokąd idziesz, a jakoż możemy drogę wiedzieć?

Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.

Ale wy obróciwszy się, idźcie na puszczą, drogą ku morzu czerwonemu.

Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.

Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.

Tak, że się tułać będą od morza aż do morza, i od północy aż na wschód biegać będą, szukając słowa Pańskiego, wszakże nie znajdą.

I rzekłem: Cóż uczynię, Panie? A Pan rzekł do mnie: Wstań; idź do Damaszku, a tam ci powiedzą o wszystkiem, co postanowiono, abyś ty uczynił.

Wtem rzekł do nich Elizeusz: Nie tać to droga, ani to miasto. Pójdźcie za mną, a zawiodę was do męża, którego szukacie. I przywiódł je do Samaryi,

Wystaw sobie pamiątki; nakładź sobie gromad kamieni; pamiętaj na ten gościniec, i na drogę, którąś chodziła: nawróć się, panno Izraelska! nawróć się do tych miast swoich.

Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.

Wszakże gdyby się byli nawrócili w utrapieniu swem do Pana, Boga Izraelskiego, a szukali go, dałby się im był znaleść.

Zatem rzekł: Którąż drogą pociągniemy? I odpowiedział: Drogą puszczy Edomskiej.

Bo tak mówi Pan domowi Izraelskiemu: Szukajcie mię, a żyć będziecie;

Umiarkuj ścieżkę nóg twoich, aby wszystkie drogi twoje pewne były.

Tedy Jezus wiedząc wszystko, co nań przyjść miało, wyszedłszy rzekł im: Kogo szukacie?

Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.

I powiodę ślepych drogą, której nie znali, a ścieszkami, o których nie wiedzieli, poprowadzę ich; obrócę przed nimi ciemności w światłość, a co nierównego, w równinę. Toć jest, co im uczynię, a nie opuszczę ich.

Bo tak mówi panujący Pan: Oto Ja, Ja szukać będę owiec moich, i pytać się za niemi.

Naucz mię, Panie! drogi twojej, a prowadź mnie ścieżką dla tych, którzy mię podstrzegają.

Albowiem oczekiwał miasta mającego grunty, którego sprawcą i budownikiem jest Bóg.