Wersety biblijne o She

Albowiem jako niewiasta z męża jest, tak też mąż przez niewiastę; jednak wszystkie rzeczy są z Boga.

Stworzył tedy Bóg człowieka na wyobrażenie swoje; na wyobrażenie Boże stworzył go; mężczyznę i niewiastę stworzył je.

A wszakże mąż nie jest bez niewiasty, ani niewiasta nie jest bez męża w Panu.

Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi.

Bo mąż nie jest z niewiasty, ale niewiasta z męża.

Dokądże się tułać będziesz, córko odporna? Bo uczyni Pan rzecz nową na ziemi: niewiasta ogarnie męża.

Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.

Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

Pierwej niż pracowała ku porodzeniu, porodziła, pierwej niż ją ogarnęła boleść, porodziła mężczyznę.

I nazwała imię Pana, który mówił do niej: Tyś Bóg widzący mię; rzekła bowiem: Izalim tu nie widziała tyłu widzącego mię?

I nazwał Adam imię żony swej Ewa, iż ona była matką wszystkich żywiących.

I rzekł do Giezego, sługi swego: Zawołaj tej Sunamitki. I zawołał jej, a stanęła przed nim.

Ona też jako zbojca zasadzki czyni, a zuchwalców między ludźmi rozmnaża.

I Adam nie był zwiedziony, ale niewiasta zwiedziona będąc, przestępstwa przyczyną była.

Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

I zbudował Pan Bóg z żebra onego, które wyjął z Adama, niewiastę, i przywiódł ją do Adama.

Albowiem mąż nie jest stworzony dla niewiasty, ale niewiasta dla męża.

I rzekła sługom swoim: Idźcie przedemną, a ja pojadę za wami; ale mężowi swemu Nabalowi nie oznajmiła.

Bo Adam pierwszy stworzony jest, potem Ewa.

A oto sztukę ołowiu niesiono, a przytem była niewiasta jedna, która siedziała w pośrodku efa.

I mówił też Sychem do ojca jej, i braci jej: Niech znajdę łaskę w oczach waszych, a co mi rzeczecie, to dam.

A ona rzekła: Słuchaj, panie mój! żywie dusza twoja, panie mój: Jam jest ona niewiasta, któram tu stała przy tobie, modląc się Panu.

Pięknej, rozkosznej pannie przypodobałem był córkę Syońską;

Lecz ona przystąpiwszy, pokłoniła mu się, mówiąc: Panie, ratuj mię!

A Debora, niewiasta prorokini, żona Lapidotowa, sądziła Izraela na on czas.

Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.

A przetoż niewiasta powinna mieć władzę na głowie dla Aniołów.

Rzekł też Pan Bóg: Nie dobrze być człowiekowi samemu; uczynię mu pomoc, która by była przy nim.

Błogosławiona między niewiastami Jael, żona Hebera Cynejczyka; nad niewiasty w namiocie mieszkające błogosławiona będzie.

I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!

Chodziłaś drogą siostry swej, dlatego dam kubek jej w rękę twoję.

A podniósłszy się Jezus i żadnego nie widząc, tylko onę niewiastę, rzekł jej: Niewiasto! gdzież są oni, co na cię skarżyli? Żaden cię nie potępił?

A wszedłszy Anioł do niej, rzekł: Bądź pozdrowiona, łaską udarowana, Pan jest z tobą; błogosławionaś ty między niewiastami.

Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.

Któraż to jest, co się pokazuje jako zorza, piękna jako miesiąc, czysta jako słońce, ogromna jako wojsko uszykowane z chorągwiami?

Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

Owszem umyślnie upuszczajcie jej z snopów, a zostawiajcie, aby zbierała, a nie fukajcie na nią.

Aleć od początku stworzenia mężczyznę i niewiastę uczynił je Bóg.