Wersety biblijne o Somber

Bądźcie utrapieni i żałujcie, i płaczcie; śmiech wasz niech się obróci w żałość, a radość w smutek.

Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

Tęskniących po Jeruzalemie zasię zgromadzę, bo z ciebie są i smutni dla brzemienia zelżywości włożonej na cię.

Tedy rzekł Salomon: Pan powiedział, iż miał mieszkać we mgle.

Dlategoż mdłe jest serce nasze, dlatego zaćmione są oczy nasze;

Izali dzień Pański nie jest dzień ciemności, a nie światłości, w którym niemasz jasności, ale chmura?

Tedy rzekł Salomon: Pan powiedział, iż mieszkać miał we mgle.

A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

Tak zaiste mówi Pan: Słyszeliśmy głos strachu i lękania, i że niemasz pokoju.

Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

I rzekł im: Bardzo jest smutna dusza moja aż do śmierci; zostańcie tu, a czujcie.

Ziemia Judzka płakać będzie, a bramy jej zemdleją, żałobę nosić będą na ziemi, a narzekanie Jeruzalemskie wstąpi w górę;

Wtem pokazał mu, i stawił twarz swoję smutną, i płakał mąż Boży.

I obrócę w płacz święta wasze, a wszystkie pieśni wasze w narzekanie, i sprawię to, że będzie na wszystkich biodrach wór, i na każdej głowie obłysienie; i będzie w tej ziemi kwilenie, jako nad jednorocznym, a ostateczne rzeczy jej jako dzień gorz kości.

Bom się ciebie bał, żeś jest człowiek srogi; bierzesz, czegoś nie położył, a żniesz, czegoś nie siał.

Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!

W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

Drogi Syońskie płaczą, że nikt nie przychodzi na święto uroczyste. Wszystkie bramy jego spustoszały, kapłani jego wzdychają, panny jego smutne są, a samo pełne jest gorzkości.

Tedy im rzekł Jezus: Smętna jest dusza moja aż do śmierci; zostańcież tu, a czujcie ze mną.

Lepszy jest smutek, niżeli śmiech; bo przez smutek twarzy naprawia się serce.

Przetoż przepaście się worami, narzekajcie a kwilcie, bo nie jest odwrócony gniew zapalczywości Pańskiej od nas.

Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

Rzekłeś: Biada mnie teraz! bo Pan przyczynia żałości do bolaści mojej; upracowałem się w wzdychaniu mojem, a odpoczynku nie znajduję.

Obłoczę niebiosa w ciemności, a wór daję za odzienie ich.

Ale żem wam to powiedział, smutek napełnił serce wasze.

A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;

A wszelkie karanie, gdy przytomne jest, nie zda się być wesołe, ale smutne; lecz potem owoc sprawiedliwości spokojny przynosi tym, którzy są przez nie wyćwiczeni.

Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

A ona będąc w gorzkości serca, modliła się Panu, i wielce płakała.

A ty, synu człowieczy! wzdychaj, jakobyś miał biodro złamane, a w gorzkości wzdychaj przed oczyma ich.

A postanowiłem to u siebie, abym znowu nie przyszedł z zasmuceniem do was.

Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.

Przeto nie śpijmy jako i insi, ale czujmy i bądźmy trzeźwymi.