Wersety biblijne o The speaker (not specifically named)

Słowa kaznodziei, syna Dawidowego, króla w Jeruzalemie.

Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?

Ale odpowiedział Micheasz: Jeźliże się wrócisz w pokoju, tedyć nie mówił Pan przez mię. Nadto rzekł: Słuchajcież wszyscy ludzie.

My wiemy, że Bóg do Mojżesza mówił; lecz ten, skąd by był, nie wiemy.

Bo Sofonijasz kapłan czytał ten list przed Jeremijaszem prorokiem.

A kapłani i prorocy i wszystek lud słyszeli Jeremijasza mówiącego te słowa w domu Pańskim.

Duch Pański mówił przez mię, a słowa jego przechodziły przez język mój.

Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

Na was wołam, o mężowie! a głos mój obracam do synów ludzkich.

Tedy rzekł Jeremijasz do wszystkich książąt, i do wszystkiego ludu, mówiąc: Pan mię posłał, abym prorokował o tym domu i o tem mieście wszystko to, coście słyszeli.

Któż to z was w uszy przyjmuje? kto zrozumiewa, aby czulszym był napotem?

Niechajże Pan wytraci wszystkie wargi pochlebne, i język mówiący rzeczy wyniosłe.

Kto oznajmi od początku? tedy będziemy wiedzieli; albo co było od dawnych czasów? tedy rzeczemi: Tyś jest sprawiedliwy? Niemasz zgoła nikogo, coby oznajmił, ani jest, ktoby się dał słyszeć, albo ktoby słyszał mowy wasze.

Tedy wróciwszy się Jeremijasz z Tofet, gdzie go był Pan posłał, aby tam prorokował, stanął w sieni domu Pańskiego, i rzekł do wszystkiego ludu:

A Izajasz śmiałości używając mówi: Jestem znaleziony od tych, którzy mnie nie szukali, i jestem objawiony tym, którzy się o mnie nie pytali.

I rzekł Micheasz: Jako żywy Pan, że co mi kolwiek rzecze Pan, to mówić będę.

A ja gdym przyszedł do was, bracia! nie przyszedłem z wyniosłością mowy albo mądrości, opowiadając wam świadectwo Boże.

Przybliżcie się do mnie, a słuchajcie tego! Nie mówiłem od początku w skrytości; ale od onegoż czasu, którego się to działo, tamem był. A teraz panujący Pan posłał mię, i duch jego.

Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?

A od tych, którzy się zdadzą być czemś, (acz jakimi niekiedy byli, nic mi na tem; bo osoby człowieczej Bóg nie przyjmuje), ci mówię, którzy się zdali być czemś, nic mi nie przydali.

Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.

A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

Odpowiedział Jezus i rzekł: Nie dla mnie się ten głos stał, ale dla was.

Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

I rzekł Micheasz: Jako żyje Pan, że co mi kolwiek rozkaże Bóg mój, to mówić będę.

Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.

A będąc niezgodnymi między sobą, rozeszli się, gdy Paweł rzekł to jedno słowo: Iż dobrze Duch Święty powiedział przez Izajasza proroka, do ojców naszych,

Rzekł jej Jezus: Jam jest ten, który z tobą mówię.

A lud wołał: Głos Boży a nie człowieczy.

I mówili: Izali tylko przez Mojżesza mówił Pan? azaż też nie mówił przez nas? a to usłyszał Pan.

Częstokroć i wieloma sposobami mawiał niekiedy Bóg ojcom przez proroków;

I mówił Pan do was z pośród ognia; głos słów słyszeliście, aleście podobieństwa żadnego nie widzieli oprócz głosu.

A jeźlibyś rzekł w sercu swem: Jakoż rozeznamy to słowo, którego nie mówił Pan?

Zatem Pan rzekł Pawłowi w nocy w widzeniu: Nie bój się, ale mów, a nie milcz.

Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana mówiąc:

Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana, mówiąc:

Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana, mówiąc:

Rzekł: Jam jest głos wołającego na puszczy: Prostujcie drogę Pańską, jako powiedział Izajasz prorok.

Słowo Pańskie, które się stało do Joela syna Patuelowego.

Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.