Wersety biblijne o Timna

Według rozkazania Pańskiego dali mu miasto, którego żądał, Tamnat Saraa na górze Efraim, gdzie zbudował miasto, i mieszkał w niem.

Szedł tedy Samson do Tamnaty, a ujrzał tam niewiastę z córek Filistyńskich.

A Tamna była założnica Elifasa, syna Ezawowego, i urodziła Elifasowi Amaleka. Ci są synowie Ady, żony Ezawowej.

A synowie Lotanowi byli Chory i Heman; a siostra Lotanowa Tamna.

Przetoż odciągnął Amry i wszystek Izrael z nim od Giebbeton, a oblegli Tersę.

I Elon, i Temnata, i Ekron;

Tedy dobył Manachem miasta Tafsy, i pobił wszystkie, którzy w niem byli, i wszystki granice jego od Tersy; przeto, że mu nie otworzyli, pomordował je, i wszystkie brzemienne w niem porozcinał.

I zbudował Betlehem, i Etam i Tekue;

I oznajmiono to Tamarze, mówiąc: Oto, świeker twój idzie do Timnat, aby strzygł owce swoje.

Kain, Gabaa, i Tamna, miast dziesięć, i wsi ich.

Potem kołem bieży ta granica od Baala na zachód do góry Seir, a stamtąd przechodzi po bok góry Jarym od północy, która jest Cheslon, i spuszcza się do Betsemes, i przychodzi do Tamna.

I Kades, i Hasor, i Jetnan;

Potem przyszli do Galaad, i do ziemi dolnej Hadsy, a stamtąd przyszli do Dan Jaan i w okół Sydonu.

Tedy szedł Samson z ojcem swym i z matką swoją do Tamnaty, a przychodząc ku winnicom Tamnaty, oto, lew młody ryczący zabieżał mu.

Posłał też król Salomon, i wezwał Hirama z Tyru.

I w Betul, i w Horma, i w Sycelegu,

I co byli w Aroer, i co byli w Sefamot, i co byli w Estamo;

I Kafar Hammonaj, i Ofni, i Gaba, i miast dwanaście, i wsi ich;

A gdy minęło wiele dni, umarła córka Suego, żona Judasowa; i pocieszywszy się Judas, szedł do tych, co strzygli owce jego, sam i Chyra, towarzysz jego, Odolamita, do Timnat.

A przyszedłszy oznajmił ojcu swemu i matce swojej, mówiąc; Niewiastem widział w Tamnacie z córek Filistyńskich; przetoż teraz weźmijcie mi ją za żonę.

Potem stamtąd bieży na wschód słońca do Gethefer i do Itakasyn, a wychodzi w Rymmon, i kołem idzie do Nehy.

I wyjechał Hiram z Tyru, aby oglądał miasta, które mu dał Salomon: ale mu się niepodobały.

I na Dybon, i na Nebo, i na Bet Dyblataim,

Tedy rzekli Filistynowie: Któż to uczynił? I odpowiedziano: Samson, zięć Tamnatczyków, przeto że mu wziął żonę jego, a dał ją towarzyszowi jego. Poszli tedy Filistynowie, i spalili ją i ojca jej ogniem.

Nadto i Filistynowie wtargnęli do miast w równinach, i na południe do Judy, a wzięli Betsemes, i Ajalon, i Gaderot, i Sokot i wsi jego, i Tamne i wsi jego, i Gimzo i wsi jego, a mieszkali w nich.

Gdzież jest król Elmat, i król Arfad, i król miasta Sefarwaim, Ana, i Awa?

I w Enrymmon, i w Saraa, i w Jerymut;

A wraca się ta granica od Rama aż do miasta Zor obronnego; stamtąd się obraca ta granica aż do Hosa, a kończy się u morza podle działu Achsyba.

Gdzież jest król Emat, i król Arfad, i król miasta Sefarwaim, Ana i Awa?

W Anatot, w Nobie, w Ananija;

Potem ciągnął Juda z Symeonem, bratem swym, a porazili Chananejczyka, mieszkającego w Sefat, a zburzyli je, i nazwali imię miasta onego Horma.

I Janum, i Bet Tafua, i Afeka;

I stronę południową, i równinę doliny Jerycha, miasta osadzonego palmami, aż do Segor.

I Betfegor, i Asdod, Fazga, i Betyjesymot.

Pobudował też Tadmor na puszczy, i wszystkie miasta, w których miał składy, pobudował w Emat.

I nazwał imię miejsca onego Tabera: bo się zapalił przeciwko nim ogień Pański.

I Gosen, i Holon, i Gilo, miast jedenaście, i wsi ich;

I w Jesue, i w Molada, i w Betfelet;

Także Resen, między Niniwe i między Chale; to miasto jest wielkie.

I Edama, i Arama, i Asor,