Wersety biblijne o Ur

I umarł Haran przed obliczem Tarego ojca swego, w ziemi narodzenia swego, w Ur Chaldejskiem.

I rzekł do niego: Ja Pan, którym cię wywiódł z Ur Chaldejskiego, abym ci dał ziemię tę w osiadłość.

I Refacha syna jego, i Resefa, i Telacha syna jego, i Techena syna jego;

A Hur spłodził Ury, a Ury spłodził Besaleela.

Synowie Semowi: Elam, i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram, i Chus, i Hul, i Gieter, i Mesech.

Tyś jest, Panie Boże! któryś wybrał Abrama, a wywiodłeś go z Ur Chaldejskiego, i dałeś mu imię Abraham.

I widziałem w widzeniu, a (gdym to widział, byłem w Susan, mieście głównem, które było w krainie Elam) widziałem, mówię, w widzeniu, gdym był u potoku Ulaj.

Wziął tedy Tare Abrama syna swego, i Lota syna Haranowego, wnuka swego, i Saraj niewiastę swoję, żonę Abrama syna swego; i wyszli społu z Ur Chaldejskiego, aby szli do ziemi Chananejskiej; a przyszli aż do Haranu, i mieszkali tam.

Te są słowa Agóra, syna Jakiego, i zebranie mów tegoż męża do Ityjela, do Ityjela i Uchala.

I Giera i Sufam i Churam.

Z tej ziemi wyszedł Assur, i zbudował Niniwe, i Rechobot miasto, i Chale.

A początek królestwa jego był Babel, i Erech, i Achad, i Chalne w ziemi Senaar.

I w Enrymmon, i w Saraa, i w Jerymut;

Jawan, Tubal, i Mesech, kupcy twoi, ludzi i naczynie miedziane dawali na zamianę tobie.

Onegoż dnia uczynił Pan z Abramem przymierze, mówiąc: Nasieniu twemu dam tę ziemię, od rzeki Egipskiej, aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrates.

A zasię synowie Dysanowi: Hus i Aran.

I Edama, i Arama, i Asor,

I Amma, i Afek, i Rohob, miast dwadzieścia i dwa, i wsi ich.

I stało się, gdy wyszli od wschodu słońca, znaleźli równinę w ziemi Senaar, i mieszkali tam.

To jest Noaman, i Achija, i Giera; on je przeniósł, a spłodził Uzę, i Ahyhuda, i Sacharaima.

I szedłem a skryłem go u Eufratesa, jako mi był Pan rozkazał.

Także wszystkich królów Zymry i wszystkich królów Elam, i wszystkich królów Medskich;

Obróćcież się, a ciągnąc idźcie do góry Amorejskiej, i na wszystkie miejsca pograniczne jej, na równiny, na góry, i na doliny, i ku południowi, i ku brzegu morskiemu, ku ziemi Chananejskiej, i do Libanu, aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrates.

Gdzież jest król Emat, i król Arfad, i król miasta Sefarwaim, Ana i Awa?

Że za onych dni, gdy siedział król Aswerus na stolicy królestwa swego, która była w Susan, mieście stołecznem,

Uttaj, syn Ammiuda, syna Amry, syna Imry, syna Bonny, z synów Faresa, syna Judowego.

Był mąż w ziemi Uz, imieniem Ijob; a ten mąż był doskonały, i szczery, i bojący się Boga, a odstępujący od złego.

Oto ziemia Chaldejska, ten lud nie był ludem. Assyryjczyk założył ją dla obywateli pustyń, którzy wysławili zamki jej, pobudowali pałace jej; ale on ją w gruz obrócił.

A on rzekł: Mężowie bracia i ojcowie, słuchajcie! Bóg chwały ukazał się ojcu naszemu Abrahamowi, gdy był w Mezopotamii, przedtem niż mieszkał w Haranie.

I była granica ich od Aroer, które jest nad brzegiem potoku Arnon, i miasto, które jest w pośród potoku, i wszystka równina ku Medeba.

A synowie Gomerowi: Aschenaz, i Ryfat, i Togorma.

Także Resen, między Niniwe i między Chale; to miasto jest wielkie.

I pobudowali synowie Gadowi Dybon, i Atarot, i Aroer;

A synowie Chamowi: Chus, i Micraim, i Put, i Chanaan.

Że podnieśli wojnę przeciw Borowi królowi Sodomskiemu, i przeciw Bersie królowi Gomorskiemu, i Senaabowi królowi Adamackiemu, i Semeberowi królowi Seboimskiemu, i królowi Belamskiemu, to jest Zoarskiemu.

I Kades, i Hasor, i Jetnan;

A synowie Gomerowi: Aschenaz, i Ryfat, i Togorma.

I Jebusa, i Amorra, i Gergesa.

I to wszystko pospólstwo, także wszystkich króli ziemi Uz, i wszystkich króli ziemi Filistyńskiej, i Aszkalon, i Gazę, i Akkaron, i ostatek Azotu;

Haran, i Kanne, i Eden kupcy z Saby; Assur i Kilmad kupczył w tobie.