Wersety biblijne o Aging

Ja sam aż do starości, i owszem aż do sędziwości was nosić będę. Jam was uczynił, Ja też nosić będę; Ja mówię nosić was będę, i wybawię.

Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.

Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.

I rzekł Pan: Nie będzie się wadził duch mój z człowiekiem na wieki, gdyż jest ciałem; i będą dni jego sto i dwadzieścia lat.

I rzekł Izaak: Otom się już zestarzał, a nie wiem dnia śmierci swej.

Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

A przetoż aż do starości i sędziwości nie opuszczaj mię, Boże! aż opowiem ramię twoje temu narodowi, i wszystkim potomkom moc twoję.

Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.

A w pięćdziesiąt lat przestanie pracować w urzędzie, i więcej służyć nie będzie.

Przed człowiekiem sędziwym powstań, a czcij osobę starego, i bój się Boga swego; Jam Pan.

Nie będzie tam więcej nikogo w wieku dziecinnym, ani starca, któryby nie dopełnił dni swoich; bo dziecię we stu latach umrze; ale grzesznik, choćby miał i sto lat, przeklęty będzie.

I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

Jest czas rodzenia i czas umierania; czas sadzenia, i czas wycinania tego, co sadzono;

I nad południe jaśniejszy nastanie czas twój; zaćmiszli się, będziesz jako zaranek.

I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną.

Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości.

A będzieszli chodził drogami mojemi, strzegąc wyroków moich, i rozkazania mego, jako chodził Dawid, ojciec twój, tedy przedłużę dni twoje.

Boć musi to, co jest skazitelnego, przyoblec nieskazitelność, i co jest śmiertelnego, przyoblec nieśmiertelność.

A gdy mówi: Nowe, pierwsze czyni wiotchem; a to, co wiotszeje i zestarzeje się, bliskie jest zniszczenia.

Oto panujący Pan pomagać mi będzie; któż jest, coby mię potępił? Oto wszyscy takowi jako odzienie zwiotszeją, a mól zgryzie ich.

Zaprawdę, zaprawdę powiadam tobie: Gdyś był młodszym, opasywałeś się i chodziłeś, kędyś chciał; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce twoje, a inny cię opasze i poprowadzi, gdzie byś nie chciał.

Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

Że przyzwał Jozue wszystkiego Izraela, starszych jego, i przedniejszych jego, i sędziów jego, i przełożonych jego, i rzekł do nich. Jam się zstarzał a zszedłem w leciech.

Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?

Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

I zstarzał się Jozue, a był zeszły w leciech. I rzekł Pan do niego: Tyś się zstarzał, a zszedłeś w leciech, a ziemi zostawa bardzo wiele ku posiadaniu.

Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.

Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.

A Mojżesz miał sto i dwadzieścia lat, gdy umarł; nie zaćmiło się oko jego, ani się naruszyła czerstwość jego.

A Heli już miał dziewiędziesiąt i ośm lat, a oczy jego już się były zaćmiły, że nie mógł dojrzeć.

Światci przemija i pożądliwość jego; ale kto czyni wolę Bożą, trwa na wieki.