Wersety biblijne o Creeping things

Proch jako wąż lizać będą, jako gadziny ziemskie ruszą się z lochów swoich, do Pana, Boga naszego, z strachem pobieżą, i bać się ciebie będą.

Nie plugawcie dusz waszych wszelkim płazem, który się czołga po ziemi, i nie mażcie się niemi, byście nie byli splugawieni przez nie;

Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

Wszelki także płaz, co się czołga po ziemi, obrzydliwością jest; nie będziecie go jeść.

Którzy siadają przy grobach, a przy bałwanach swoich nocują; którzy jedzą świnie mięso, i polewkę obrzydłą z naczynia swego.

Te nieczyste wam będą między wszystkiemi płazami; kto by się dotknął zdechliny ich, nieczystym będzie aż do wieczora.

Wszystkie te złe rzeczy pochodzą z wnętrzności, i pokalają człowieka.

Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

Upatrując, żeby kto nie odpadł od łaski Bożej, a żeby który korzeń gorzkości nie podrósł, a nie przekaził i przez niego, aby się ich wiele nie pokalało;

Także kto by się dotknął czego, co się czołga po ziemi, przez coby się nieczystym stał, albo człowieka, przez którego by się splugawił według wszelakiej nieczystości jego;

Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.

Drugie zasię padło na miejsce opoczyste, gdzie nie miało wiele ziemi; i wnet weszło, iż nie miało głębokości ziemi.

Wszystko zaś, co się czołga po ziemi skrzydlaste, cztery nogi mające, obrzydliwością wam będzie;

A drugie padło między ciernie; ale ciernie wespół z niem wzrosły, i zadusiły je.

A gdy nieczysty duch od człowieka wychodzi, przechadza się po miejscach suchych, szukając odpocznienia, ale nie znajduje.

Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

Ani zarazy morowej, która przechodzi w ciemności, ani powietrza morowego, które zatraca w południe.

Drugie zasię padło na miejsce opoczyste, gdzie nie miało wiele ziemi; i prędko weszło, przeto iż nie miało głębokości ziemi;

Wszelki też płaz skrzydlasty nieczysty wam będzie, jeść go nie będziecie.

Gdy duch nieczysty wychodzi od człowieka, przechadza się po miejscach suchych, szukając odpocznienia, a nie znalazłszy, mówi: Wrócę się do domu mego, skądem wyszedł.

Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

Wtem nazajutrz na świtaniu nagotował Bóg robaka, który podgryzł onę banię, tak, że uschła.

Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

A jeźliby się jeszcze ukazała na szacie, albo na osnowie, albo na wątku, albo na jakiem naczyniu skórzanem, trąd jest szerzący się: ogniem to spalisz, na czem by była takowa zaraza.

W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

Wiedźcież wiedząc, żeć nie będzie więcej Pan, Bóg wasz, wyganiał tych narodów od twarzy waszej; ale będą wam sidłem, i zawadą, i biczem na boki wasze, i cierniem na oczy wasze, póki nie wyginiecie z tej przewybornej ziemi, którą wam dał Pan, Bóg wasz.

Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.

A drugie padło między ciernie, i wzrosły ciernie, a zadusiły je.

A gdy ludzie zasnęli, przyszedł nieprzyjaciel jego, i nasiał kąkolu między pszenicą, i odszedł.

Tak na cię, jako na lud twój, i na wszystkie sługi twoje polezą żaby.

A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,

Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

Uszy mają, a nie słyszą, ani mają tchnienia w ustach swoich.

Albowiem Jam jest Pan Bóg wasz: przetoż poświęcajcie się, a bądźcie świętymi, bom Ja święty jest; a nie plugawcie dusz waszych żadnym płazem, który się czołga po ziemi.

Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie.

Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie.

Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie.

Uderzy cię Pan suchotami, i zimnicą, i gorączką, i upaleniem, i mieczem, i suszą, i rdzą, i będą cię doganiać, aż wyginiesz.

Lecz niepobożni będą jako morze wzburzone, gdy się uspokoić nie może, a którego wody wymiatają kał i błoto.