Wersety biblijne o Horror

Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.

Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

Tedy mię straszysz przez sny, i przez widzenia trwożysz mną.

A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

A ci, którzy strzegli grobu, drżeli, bojąc się go, i stali się jako umarli.

A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

A nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą; ale raczej bójcie się tego, który może i duszę i ciało zatracić w piekielnym ogniu.

Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.

A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

A rzuciwszy się na nie człowiek on, w którym był duch zły, a opanowawszy je, zmocnił się przeciwko nim, tak iż nadzy i zranieni wybiegli z onego domu.

Sami to ujrzawszy bardzo się zadziwili, a przestraszeni będąc prędko uciekali.

I przyszedł strach wielki na wszystek zbór i na wszystkich, którzy to słyszeli.

I stało się, gdy słońce zachodziło, że przypadł twardy sen na Abrama, a oto strach i ciemność wielka przypadła nań.

Nadto i dziatki ich roztrącane będą przed oczyma ich; domy ich splundrowane będą, a żony ich pogwałcone będą.

Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

Ale wam okażę, kogo się bać macie: Bójcie się tego, który, gdy zabije, ma moc wrzucić do piekielnego ognia; zaiste powiadam wam, tego się bójcie.

Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

I wrzucą je w piec ognisty; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Oto strach mój nie zatrwoży cię, a ręka moja nie obciąży cię.

Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

Jako gdyby kto uciekał przede lwem, a zabieżał mu niedźwiedź; albo gdyby wszedł do domu, a podparł się ręką swą na ścianie, ukąsiłby go wąż.

Wszyscy, co cię znali między narodami, zdumiewają się nad tobą; będziesz na wielki postrach, a nie będzie cię aż na wieki.

Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

Bo uczynię to, że będziesz na wielki postrach, gdy cię nie stanie; a choćby cię szukano, nie znajdą cię na wieki, mówi panujący Pan.

I wrzucą je w piec ognisty, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?

Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.

Tak zaiste mówi Pan: Słyszeliśmy głos strachu i lękania, i że niemasz pokoju.

Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.

Tedy usłyszawszy Ananijasz te słowa, padł nieżywy. I przyszedł strach wielki na wszystkich, którzy to słyszeli.

Pana zastępów samego poświęcajcie; a on niech będzie bojaźnią waszą, i on strachem waszym.

Albowiem nie mamy boju przeciwko krwi i ciału, ale przeciwko księstwom, przeciwko zwierzchnościom, przeciwko dzierżawcom świata ciemności wieku tego, przeciwko duchownym złościom, które są wysoko.

I będą przestraszeni, uciski i trapienia ogarną ich, jako rodząca boleć będą. Każdy nad bliźnim swoim zdumieje się, oblicza ich płomieniowi podobne będą.

Ale straszliwe niejakie oczekiwanie sądu i zapalenie ognia, który pożreć ma przeciwników.

Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

I będą wyrzuceni pobici ich, a z trupów ich smród wynijdzie, a krew ich z gór popłynie.

Obejrzyj się na przymierze twoje; albowiem i najciemniejsze kąty ziemi pełne jaskiń drapiestwa.