Wersety biblijne o Divine Light

Nie będziesz miał więcej słońca za światłość dzienną, a jasność miesiąca nie oświeci cię, ale Pan będzie światłością twoją wieczną, a Bóg twój sławą twoją.

Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu (w nas) znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Tenci był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka, przychodzącego na świat.

Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich.

Zasię im rzekł Jezus, mówiąc: Jam jest światłość świata; kto mię naśladuje, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota.

I widział Bóg światłość, że była dobra; i uczynił Bóg rozdział między światłością i między ciemnością.

W południe, w drodze będąc, widziałem; o królu! światłość z nieba, jaśniejszą nad jasność słoneczną, która oświeciła mnie i tych, którzy jechali ze mną.

Jeźli tedy wszystko ciało twoje jasne będzie, nie mając jakiej cząstki zaćmionej, będzieć wszystko tak jasne, że cię jako świeca blaskiem oświeci.

W niem był żywot, a żywot był oną światłością ludzką.

I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe.

Lecz to wszystko, gdy bywa od światłości strofowane, bywa objawione; albowiem to wszystko, co bywa objawione, jest światłością;

Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

Patrzajże tedy, aby światło, które jest w tobie, nie było ciemnością.

Ja światłość przyszedłem na świat, aby żaden, kto wierzy w mię, w ciemnościach nie został.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.

Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

Ześlij światłość twoję, i prawdę twoję; te mię poprowadzą, i wprowadzą mię na świętą górę twoję, i do przybytków twoich,

Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.

A gdy jechał, stało się, gdy się przybliżał do Damaszku, że z prędka oświeciła go światłość z nieba.

A ta światłość w ciemnościach świeci, ale ciemności jej nie ogarnęły.

A w słupie obłokowym prowadziłeś ich we dnie, a w słupie ognistym w nocy, abyś im oświecał drogę, którą iść mieli.

I niech będą za światła na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią; i stało się tak.

Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

A Pan szedł przed nimi we dnie w słupie obłoku, aby je prowadził drogą, a w nocy w słupie ognia, aby im świecił, żeby szli we dnie i w nocy.

Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; aleście teraz światłością w Panu; chodźcież jako dziatki światłości,

I rzekł Bóg: Niech będzie światłość; i stała się światłość.

I stało się, gdym jechał i gdym się przybliżał do Damaszku o południu, że z nagła ogarnęła mię światłość wielka z nieba.

Tak mówi Pan, który daje słońce na światłość we dnie, postanowienie miesiąca i gwiazd na światłość w nocy; który rozdziela morze, a huczą nawałności jego; Pan zastępów imię jego.

On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.

I będą chodzić narody w światłości twojej, a królowie w jasności, która wejdzie nad tobą.

Światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego Izraelskiego.

Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z góry jest, zstępujący od Ojca światłości, u którego nie masz odmiany, ani zaćmienia na wstecz się wracającego.

Onci był świecą gorejącą i świecącą, a wyście się chcieli do czasu poradować w światłości jego.

Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

Słowo twe jest pochodnią nogą moim, a światłością ścieszce mojej.

I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.

Wszyscy wy jesteście synowie światłości i synowie dnia; nie jesteśmy synowie nocy ani ciemności.

Póki światłość macie, wierzcie w światłość, abyście byli synami światłości. To powiedział Jezus, a odszedłszy schronił się od nich.