Wersety biblijne o Illumination

Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu (w nas) znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Jeźli tedy wszystko ciało twoje jasne będzie, nie mając jakiej cząstki zaćmionej, będzieć wszystko tak jasne, że cię jako świeca blaskiem oświeci.

Bo cokolwiek postanowisz, będzieć się darzyło, a na drogach twoich rozjaśni się światłość.

Nie będziesz miał więcej słońca za światłość dzienną, a jasność miesiąca nie oświeci cię, ale Pan będzie światłością twoją wieczną, a Bóg twój sławą twoją.

Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

W południe, w drodze będąc, widziałem; o królu! światłość z nieba, jaśniejszą nad jasność słoneczną, która oświeciła mnie i tych, którzy jechali ze mną.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

Ja światłość przyszedłem na świat, aby żaden, kto wierzy w mię, w ciemnościach nie został.

Zasię im rzekł Jezus, mówiąc: Jam jest światłość świata; kto mię naśladuje, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota.

Lud, który siedział w ciemności, widział światłość wielką, a siedzącym w krainie i w cieniu śmierci weszła im światłość.

Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

Patrzajże tedy, aby światło, które jest w tobie, nie było ciemnością.

I niech będą za światła na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią; i stało się tak.

A ta światłość w ciemnościach świeci, ale ciemności jej nie ogarnęły.

Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.

A było wiele lamp na onej sali, gdzie byli zgromadzeni.

Powstań, objaśnij się! ponieważ przyszła światłość twoja, a chwała Pańska weszła nad tobą.

I rzekł Bóg: Niech będzie światłość; i stała się światłość.

On odkrywa rzeczy głębokie i skryte, zna, co jest w ciemnościach, a światłość z nim mieszka.

I widział Bóg światłość, że była dobra; i uczynił Bóg rozdział między światłością i między ciemnością.

Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; aleście teraz światłością w Panu; chodźcież jako dziatki światłości,

I stało się, gdym jechał i gdym się przybliżał do Damaszku o południu, że z nagła ogarnęła mię światłość wielka z nieba.

Tenci był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka, przychodzącego na świat.

Bo lud on, który chodzi w ciemności, ujrzy światłość wielką, a tym, którzy mieszkają w ziemi cienia śmierci, światłość świecić będzie.

Powiedz Aaronowi, a rzecz mu: Gdy zapalisz lampy, siedem lamp przeciwko świecznikowi świecić będą.

Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

I będą chodzić narody w światłości twojej, a królowie w jasności, która wejdzie nad tobą.

I stanie się dnia onego, że nie będzie światłości drogiej, ani ciemności gęstej;

A toć jest poselstwo, któreśmy słyszeli od niego i zwiastujemy wam: Iż Bóg jest światłość, a żadnej ciemności w nim nie masz.

I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe.

A jeźli kto chodzi w nocy, obrazi się; bo w nim światła nie masz.

A nikt świecę zapaliwszy, nie stawia jej w skrytości, ani pod korzec, ale na świecznik, aby ci, którzy wchodzą, światło widzieli.

Wszystkie światła jasne na niebiosach zaćmię dla ciebie, i przywiodę ciemność na ziemię twoję, mówi panujący Pan.

A gdy jechał, stało się, gdy się przybliżał do Damaszku, że z prędka oświeciła go światłość z nieba.

Wy jesteście światłość świata, nie może się miasto ukryć na górze leżące.

Ani zapalają świecy, i stawiają jej pod korzec, ale na świecznik, i świeci wszystkim, którzy są w domu.

Onci był świecą gorejącą i świecącą, a wyście się chcieli do czasu poradować w światłości jego.

I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.

Słowo twe jest pochodnią nogą moim, a światłością ścieszce mojej.

Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.