Wersety biblijne o End of Life Consideration

Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

Aby już więcej nie cielesnym pożądliwościom, ale woli Bożej żył ostatek czasu w ciele.

Także i ty, będęli żyw, i ty mówię uczynisz ze mną miłosierdzie Pańskie, a choćbym i umarł,

A jako postanowiono ludziom raz umrzeć, a potem będzie sąd:

Bo choć żyjemy, Panu żyjemy; choć umieramy, Panu umieramy; przetoż choć i żyjemy, choć i umieramy, Pańscy jesteśmy.

Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni.

Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

Bo Ja najlepiej wiem myśli, które myślę o was, mówi Pan: myśli o pokoju, a nie o utrapieniu, abym uczynił koniec pożądany biedom waszym.

I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:

Albowiem ja już bywam ofiarowany, a czas rozwiązania mego nadchodzi.

A w pięćdziesiąt lat przestanie pracować w urzędzie, i więcej służyć nie będzie.

O by mądrymi byli! wyrozumieliby to, i oglądaliby się na ostatnie rzeczy swoje.

Albowiem nikt z nas sobie nie żyje, i nikt sobie nie umiera.

Weźmij, co twojego jest, a idź; chcę bowiem temu ostatniemu dać jako i tobie.

Jest czas rodzenia i czas umierania; czas sadzenia, i czas wycinania tego, co sadzono;

I rzekłby im kto z was: Idźcie w pokoju, ugrzejcie się i najedzcie się, a nie dalibyście im potrzeb ciału należących, cóż to pomoże?

Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

Wiedząc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego, jako mi i Pan nasz, Jezus Chrystus objawił.

Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.

A przeto każdy z nas sam za się odda rachunek Bogu.

A gdy się przybliżał czas śmierci Dawidowej, rozkazał Salomonowi, synowi swemu, mówiąc:

Gdzie umrzesz, tam i ja umrę, i tam pogrzebiona będę. To mi niech uczyni Pan, i to niech przepuści na mię, że tylko śmierć rozłączy mię z tobą.

Otom położył przed oczy twoje dziś żywot i dobre, także śmierć i złe.

Lecz ufamy i wolimy raczej wynijść z ciała, a iść na mieszkanie do Pana.

Zatem i ci poginęli, którzy zasnęli w Chrystusie.

Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.

Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.

Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.

I rzekł Izaak: Otom się już zestarzał, a nie wiem dnia śmierci swej.

Dokądże się będę radził w duszy swojej, a trapił w sercu mojem przez cały dzień? Dokądże się będzie wywyższał nieprzyjaciel mój nademną?

Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

Oświadczam się dziś przeciwko wam, niebem i ziemią, żem żywot i śmierć przedłożył przed oczyma twemi, błogosławieństwo, i przeklęstwo; przetoż obierz żywot, abyś żył, ty i nasienie twoje,

Skarbiąc sami sobie grunt dobry na przyszły czas, aby otrzymali żywot wieczny.

A nie wchodź w sąd z sługą twoim; albowiem nie będzie usprawiedliwiony przed obliczem twoim żaden żyjący.

A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.

Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.

Zamiast tego, co byście mieli mówić: Będzieli Pan chciał, a będziemyli żywi, uczynimy to albo owo.

Ponieważ się tedy to wszystko ma rozpłynąć, jakimiż wy macie być w świętych obcowaniach i pobożnościach?

Bo obaczywszy się odwrócił się od wszystkich występków swoich, których się dopuszczał, pewnie żyć będzie, nie umrze.