Wersety biblijne o End of Life Situations

Albowiem się Ja nie kocham w śmierci umierającego, mówi panujący Pan; nawróćcież się tedy, a żyć będziecie.

Zatem i ci poginęli, którzy zasnęli w Chrystusie.

A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.

I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni.

Bo choć żyjemy, Panu żyjemy; choć umieramy, Panu umieramy; przetoż choć i żyjemy, choć i umieramy, Pańscy jesteśmy.

A wiele z tych, którzy śpią w prochu ziemi, ocucą się, jedni ku żywotowi wiecznemu, a drudzy na pohańbienie i na wzgardę wieczną.

Aby już więcej nie cielesnym pożądliwościom, ale woli Bożej żył ostatek czasu w ciele.

Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.

Albowiem ja już bywam ofiarowany, a czas rozwiązania mego nadchodzi.

Jest czas rodzenia i czas umierania; czas sadzenia, i czas wycinania tego, co sadzono;

Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:

Lecz ufamy i wolimy raczej wynijść z ciała, a iść na mieszkanie do Pana.

I pójdą ci na męki wieczne; ale sprawiedliwi do żywota wiecznego.

Także i ty, będęli żyw, i ty mówię uczynisz ze mną miłosierdzie Pańskie, a choćbym i umarł,

Gdzie umrzesz, tam i ja umrę, i tam pogrzebiona będę. To mi niech uczyni Pan, i to niech przepuści na mię, że tylko śmierć rozłączy mię z tobą.

Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

Weźmij, co twojego jest, a idź; chcę bowiem temu ostatniemu dać jako i tobie.

A przeto każdy z nas sam za się odda rachunek Bogu.

Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.

Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.

A w pięćdziesiąt lat przestanie pracować w urzędzie, i więcej służyć nie będzie.

Albowiem nikt z nas sobie nie żyje, i nikt sobie nie umiera.

Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.

Bo wprawdzie chorował mało nie na śmierć; ale się Bóg zmiłował nad nim, a nie tylko nad nim, ale i nade mną, abym nie miał smutku na smutek.

Dlatego śmierć mocy swojej w nas dokazuje, ale w was żywot.

Żadne grzechy jego, któremi grzeszył, nie będą mu wspominane; sąd i sprawiedliwość czynił, pewnie żyć będzie.

Dobrym bój bojował, biegem wykonał, wiaręm zachował;

Przetoż pocieszajcie jedni drugich temi słowy.

I rzekł Izaak: Otom się już zestarzał, a nie wiem dnia śmierci swej.

Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

W one dni zachorował Ezechyjasz aż na śmierć. I przyszedł do niego Izajasz prorok, syn Amosowy, a rzekł do niego: Tak mówi Pan: Rozpraw dom swój; albowiem umrzesz, a nie zostaniesz żyw.

Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.

Błogosławieństwo ginącego przychodziło na mię, a serce wdowy rozweselałem.

Zawsze bowiem my, którzy żyjemy, bywamy wydawani na śmierć dla Jezusa, aby też żywot Jezusowy był objawiony w śmiertelnem ciele naszem.

Wiedząc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego, jako mi i Pan nasz, Jezus Chrystus objawił.

Bo ktoć umarł, usprawiedliwiony jest od grzechu.

Albowiem jeźli wierzymy, iż Jezus umarł i zmartwychwstał, tak Bóg i tych, którzy zasnęli w Jezusie, przywiedzie z nim.

Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

Każdy, ktokolwiek przystępuje do przybytku Pańskiego, umiera; izali do szczętu wytraceni być mamy?