Wersety biblijne o Evening

Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

A było około szóstej godziny, i stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do godziny dziewiątej.

A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.

A od szóstej godziny stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do dziewiątej godziny.

Rano rzeczesz: Któż mi da wieczór? a w wieczór rzeczesz: Któż mi da zaranie? dla trwogi serca twego, którą się zatrwożysz, i dla tego, na co oczyma twemi patrzeć musisz.

Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.

Słońce wschodzi i słońce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi;

Podnieście przeciwko niej wojnę, wstańcie, a wtargniemy w południe; biada nam, że się nachylił dzień, że się rozciągnęły cienie wieczorne!

Rzekł stróż: Przyszedł poranek, także i noc. Chcecieli szukać, szukajcie, nawróćcie się a przyjdźcie.

A gdy był wieczór, przyszedł ze dwunastoma.

Dlatego się wam widzenie obróci w noc, a wieszczba wasza w ciemność; bo tym prorokom słońce zajdzie, a dzień im się zaćmi.

Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.

A ku wieczorowi omyje się wodą, a po zajściu słońca wnijdzie do obozu.

Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,

Bo czasu wieczornego nastąpi trwoga, a niż poranek przyjdzie, alić go niemasz. Tenci jest dział tych, którzy nas pustoszą, i los tych, którzy nas plundrują.

A gdy przyszedł wieczór, wyszedł z miasta.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

Gdy bowiem padała rosa na obóz w nocy, padała też manna nań.

Słońce i miesiąc zaćmią się, a gwiazdy stracą jasność swoję.

I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe.

Noc przeminęła, a dzień się przybliżył; odrzućmyż tedy uczynki ciemności, a obleczmy się w zbroję światłości.

I stało się, gdy słońce zachodziło, że przypadł twardy sen na Abrama, a oto strach i ciemność wielka przypadła nań.

Przepaść przepaści przyzywa, na szum upustów twoich: wszystkie powodzi twoje i nawałności twoje na mię się zwaliły.

Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

I stało się, gdy minęło południe, że prorokowali aż do czasu ofiarowania ofiary śniednej; ale nie było głosu, ani ktoby odpowiedział, ani ktoby wysłuchał.

A on odpowiadając, rzekł im: Gdy bywa wieczór, mówicie: Pogoda będzie; bo się niebo czerwieni.

Tedy on wziąwszy onę sztuczkę chleba, zarazem wyszedł; a noc była.

Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.

Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

Od wschodu słońca, aż do zachodu jego, niech będzie chwalebne imię Pańskie.

A o północy stał się krzyk: Oto oblubieniec idzie; wynijdźcie przeciwko niemu!

A wyszedł był Izaak, dla modlitwy na pole pod wieczór, i podniósłszy oczy swe, ujrzał wielbłądy przychodzące.

Dobra rzecz jest wysławiać Pana, a śpiewać imieniowi twemu, o Najwyższy.

Miesiąc i gwiazdy, aby panowały w nocy; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

I nazwał Bóg światłość dniem a ciemność nazwał nocą; i stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień pierwszy.

Dusza moja żąda cię w nocy, owszem, duchem swym, który jest we mnie, rano cię szukam; albowiem gdy się sądy twoje odprawiają na ziemi, sprawiedliwości się uczą obywatele okręgu ziemskiego.

Niebiosa opowiadają chwałę Bożą, a dzieło rąk jego rozpostarcie oznajmuje.

Tedy wołał woźny w wojsku, gdy już słońce zachodziło, mówiąc: Wróć się każdy do miasta swego i każdy do ziemi swojej.

Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.