Wersety biblijne o Nights

Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.

A jeźli kto chodzi w nocy, obrazi się; bo w nim światła nie masz.

Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,

Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.

Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

Albowiem którzy śpią, w nocy śpią, a którzy się upijają, w nocy się upijają.

I przyszedł na jedno miejsce, i nocował tam (albowiem już było zaszło słońce) a wziąwszy jeden z kamieni miejsca onego, podłożył pod głowę swoję, i spał na temże miejscu.

Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

Niebiosa opowiadają chwałę Bożą, a dzieło rąk jego rozpostarcie oznajmuje.

Dlatego się wam widzenie obróci w noc, a wieszczba wasza w ciemność; bo tym prorokom słońce zajdzie, a dzień im się zaćmi.

Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.

Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.

Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

I uczynił Bóg dwa światła wielkie: światło większe, aby rządziło dzień, a światło mniejsze, aby rządziło noc, i gwiazdy.

O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.

Słońce i miesiąc zaćmią się, a gwiazdy stracą jasność swoję.

I nazwał Bóg światłość dniem a ciemność nazwał nocą; i stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień pierwszy.

Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzień w noc, aby byli potarci.

A gdy było o godzinie szóstej, stała się ciemność po wszystkiej ziemi, aż do godziny dziewiątej.

Gdy bowiem padała rosa na obóz w nocy, padała też manna nań.

Boć oni nie zasną, aż co złego zbroją; ani się uspokoją, aż kogo do upadku przywiodą;

A było około szóstej godziny, i stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do godziny dziewiątej.

Lecz będzie dzień jeden, który jest wiadomy Panu, a nie będzie dnia ani nocy; wszakże czasu wieczornego będzie światło.

Żaden nie mówi: Gdzież jest Bóg, stworzyciel mój, choć on daje śpiewanie i w nocy?

A od szóstej godziny stała się ciemność po wszystkiej ziemi aż do dziewiątej godziny.

Jeźli się układziesz, nie będziesz się lękał; a gdy się uspokoisz, wdzięczny będzie sen twój.

Bo gwiazdy niebieskie i planety ich nie dopuszczą świecić światłu swemu; zaćmi się słońce, gdy wschodzić będzie, a miesiąc nie wyda światła swego.

Izali dzień Pański nie jest dzień ciemności, a nie światłości, w którym niemasz jasności, ale chmura?

Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.

Brzemię Moabczyków. Ponieważ w nocy zburzone i spustoszone będzie Ar Moabskie, ponieważ w nocy zburzone i spustoszone będzie Kir Moabskie:

Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

A tak teraz wstań nocą, ty i lud, który jest z tobą, a uczyń zasadzkę w polu.

W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

I rzekł do nich Nikodem, który był przyszedł w nocy do niego, będąc jeden z nich:

Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

A gdy cię zgaszę, zakryję niebiosa, i ciemne uczynię gwiazdy ich, słońce obłokiem zasłonię, a księżyc nie da światła swego.