Wersety biblijne o Friendship

Żelazo żelazem bywa naostrzone; tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego.

Wy jesteście przyjaciele moi, jeźli czynić będziecie, cokolwiek ja wam przykazuję.

Przetoż złożywszy kłamstwo mówcie prawdę, każdy z bliźnim swoim; boście członkami jedni drugich.

Jużci was dalej nie będę zwał sługami; bo sługa nie wie, co czyni pan jego; leczem was nazwał przyjaciółmi, bo wszystko, comkolwiek słyszał od Ojca mego, oznajmiłem wam.

Jeźli tedy macie jaką pociechę w Chrystusie, jeźli jaką uciechę miłości, jeźli jaką społeczność ducha, jeźli są jakie wnętrzności i zlitowania w was,

Przyjaciela twego, i przyjaciela ojca twego nie opuszczaj, a do domu brata twego nie wchodź w dzień utrapienia twego; bo lepszy sąsiad bliski, niż brat daleki.

Przetoż napominajcie jedni drugich i budujcie jeden drugiego, jako i czynicie.

Miłością braterską jedni ku drugim skłonni bądźcie, uczciwością jedni drugich uprzedzając.

A do pobożności braterską miłość, a do miłości braterskiej łaskę.

Za społeczność waszę w Ewangielii, od pierwszego dnia aż dotąd;

Przetoż przyjmujcie jedni drugich, jako i Chrystus przyjął nas do chwały Bożej.

I przypatrujmy się jedni drugim ku pobudzaniu się do miłości i do dobrych uczynków,

Tedy rzekł Absalom do Chusaja: A takaż to miłość twoja ku przyjacielowi twemu? przeczżeś nie szedł z przyjacielem twoim?

Nie ciągnijcież nierównego jarzma z niewiernymi; bo cóż za społeczność sprawiedliwości z nieprawością? albo co za społeczność światłości z ciemnością?

A o miłości braterskiej nie potrzeba wam pisać; boście wy sami od Boga nauczeni, abyście miłowali jedni drugich.

Wszakże nie miejcie go za nieprzyjaciela, ale napominajcie jako brata.

Albowiem przyjaciel mój przyszedł z drogi do mnie, a nie mam, co przed niego położyć.

A tak wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu, i przyczytano mu to ku sprawiedliwości, i przyjacielem Bożym nazwany jest.

Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.

Jedni drugich brzemiona noście, a tak wypełniajcie zakon Chrystusowy.

Nic nie czyniąc spornie, albo przez próżną chwałę, ale w pokorze jedni drugich mając za wyższych nad się.

Znaszając jedni drugich i odpuszczając sobie wzajemnie, jeźli ma kto przeciw komu skargę: jako i Chrystus odpuścił wam, tak i wy.

A bądźcie jedni przeciwko drugim dobrotliwi, miłosierni, odpuszczając sobie, jako wam Bóg w Chrystusie odpuścił.

Bo jeźli jeden upadnie, drugi podźwignie towarzysza swego. A tak biada samotnemu, gdyby upadł! bo nie ma drugiego, coby go podźwignął.

Cudzołożnicy i cudzołożnice! nie wiecież, iż przyjaźń świata jest nieprzyjaźnią Bożą? Przetoż, ktobykolwiek chciał być przyjacielem tego świata, staje się nieprzyjacielem Bożym.

Wszelkiego czasu miłuje przyjaciel, a w ucisku stawia się jako brat.

Cośmy, mówię, widzieli i słyszeli, to wam zwiastujemy, abyście i wy z nami społeczność mieli, a społeczność nasza, aby była z Ojcem i z Synem jego, Jezusem Chrystusem.

Przetoż pocieszajcie jedni drugich temi słowy.

Pieśń stopni Dawidowa. Oto jako rzecz dobra, i jako wdzięczna, gdy bracia zgodnie mieszkają.

A pewienem, bracia moi! i ja sam o was, że jesteście i wy sami pełni dobroci, napełnieni wszelką znajomością, i możecie jedni drugich napominać.

Lepsze są rany od przyjaciela, niż łagodne całowanie człowieka nienawidzącego.

Przetoż tedy naśladujmy tego, co należy do pokoju i do społecznego budowania.

Przyjmijcież go tedy w Panu ze wszystkiem weselem; a takich w poczciwości miejcie;

A wszyscy, którzy uwierzyli byli pospołu, i wszystkie rzeczy mieli spólne.

Gościnnymi bądźcie jedni ku drugim bez szemrania.

Lecz teraz pisałem wam, abyście się nie mieszali; jeźliby kto, mieniąc się być bratem, był wszetecznikiem, albo łakomcą, albo bałwochwalcą, albo obmówcą, albo pijanicą, albo ździercą, żebyście z takowym i nie jadali.

Powiadam wam: Chociażby mu nie dał wstawszy, przeto że jest przyjacielem jego, wszakże dla niewstydliwego nalegania jego wstawszy, da mu, ile potrzebuje.

Jeden drugiemu pomagał, a bratu swemu mówił: Zmacniaj się!

I dostała się żona Samsonowa towarzyszowi jego, z którym miał towarzystwo.

Większej miłości nad tę żaden nie ma, jedno gdyby kto duszę swoję położył za przyjacioły swoje.