Wersety biblijne o Funerals

Nie płaczcież umarłego, ani go żałujcie, ale ustawicznie płaczcie nad tym, który odchodzi; bo się więcej nie wróci, aby oglądał ziemię, w której się narodził.

Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.

Błogosławieni, którzy się smęcą; albowiem pocieszeni będą.

Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.

Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.

Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;

Zatem i ci poginęli, którzy zasnęli w Chrystusie.

Albowiem jeźli wierzymy, iż Jezus umarł i zmartwychwstał, tak Bóg i tych, którzy zasnęli w Jezusie, przywiedzie z nim.

A nie chcę, bracia! abyście wiedzieć nie mieli o tych, którzy zasnęli, iżbyście się nie smucili, jako i drudzy, którzy nadziei nie mają.

A jako postanowiono ludziom raz umrzeć, a potem będzie sąd:

Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.

Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.

Bo ktoć umarł, usprawiedliwiony jest od grzechu.

Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.

Albowiem się Ja nie kocham w śmierci umierającego, mówi panujący Pan; nawróćcież się tedy, a żyć będziecie.

Ale z każdym, który tu stoi dziś z nami przed Panem, Bogiem naszym, i z każdym, którego tu nie masz z nami dziś.

Widzę drogi jego, wszakże uzdrowię go; doprowadzę go; i przywrócę mu pociechy, i tym , którzy z nim płaczą.

I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:

Lecz ufamy i wolimy raczej wynijść z ciała, a iść na mieszkanie do Pana.

Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia.

Gdzie umrzesz, tam i ja umrę, i tam pogrzebiona będę. To mi niech uczyni Pan, i to niech przepuści na mię, że tylko śmierć rozłączy mię z tobą.

Nie dziwujcież się temu; boć przyjdzie godzina, w którą wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos jego;

Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

Nad ojcem swym, i nad matką swą, nad bratem swym, i nad siostrą swą, nie splugawi się, gdyby zmarli; albowiem poświęcenie Boga swego ma na głowie swojej.

A wiele z tych, którzy śpią w prochu ziemi, ocucą się, jedni ku żywotowi wiecznemu, a drudzy na pohańbienie i na wzgardę wieczną.

A mówię wam przyjaciołom moim: Nie bójcie się tych, którzy ciało zabijają, a potem nie mają co by więcej uczynili.

Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje.

Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!

Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,

Który sadza pokornych wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu;

Ale mu Jezus rzekł: Pójdź za mną, a niechaj umarli grzebią umarłe swoje.

Bo ponieważ przez człowieka śmierć, przez człowieka też powstanie umarłych.

A drugi z uczniów jego rzekł mu: Panie! dopuść mi pierwej odejść i pogrześć ojca mego;

Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia a Bóg wszelkiej pociechy,

Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

Wierna jest ta mowa; albowiem jeźliśmy z nim umarli, z nim też żyć będziemy.