Wersety biblijne o Goodbyes

Albowiem nie chcę was teraz widzieć, mijając; ale spodziewam się, iż pomieszkam z wami czas niejaki, będzieli Pan chciał.

Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:

Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni.

Zatem i ci poginęli, którzy zasnęli w Chrystusie.

Na ostatek, bracia! miejcie się dobrze; doskonałymi bądźcie, cieszcie się, jednomyślnymi bądźcie, w pokoju żyjcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami. Pozdrówcie jedni drugich świętem pocałowaniem.

Weźmij, co twojego jest, a idź; chcę bowiem temu ostatniemu dać jako i tobie.

Albowiem ja już bywam ofiarowany, a czas rozwiązania mego nadchodzi.

Rzekł im tedy Jezus: Jeszcze na mały czas jestem z wami; potem odejdę do tego, który mię posłał.

Wiedząc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego, jako mi i Pan nasz, Jezus Chrystus objawił.

Nie płaczcież umarłego, ani go żałujcie, ale ustawicznie płaczcie nad tym, który odchodzi; bo się więcej nie wróci, aby oglądał ziemię, w której się narodził.

A teraz oto ja wiem, że już więcej nie oglądacie oblicza mojego wy wszyscy, między którymim chodził, każąc królestwo Boże.

I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

A Jezus zawoławszy głosem wielkim, rzekł: Ojcze! w ręce twoje polecam ducha mojego; a to rzekłszy, skonał.

Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi.

I odpowiedział Mojżesz: Dobrześ powiedział; nie ujrzę więcej oblicza twego.

I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.

Z sprawiedliwości zasię, iż do Ojca mego idę, a już mnie więcej nie ujrzycie;

I wy teraz smutek macie; ale zasię ujrzę was, a będzie się radowało serce wasze, a radości waszej nikt nie odejmie od was.

Dobrym bój bojował, biegem wykonał, wiaręm zachował;

Lecz ufamy i wolimy raczej wynijść z ciała, a iść na mieszkanie do Pana.

I tak Paweł wyszedł z pośrodku ich.

Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

Albowiem jestem ściśniony od tego obojga, pragnąc być rozwiązany, a być z Chrystusem, bo to daleko lepiej:

Maluczko, a nie ujrzycie mię, i zasię maluczko, a ujrzycie mię; bo ja idę do Ojca.

Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

Albowiem nie mamy tu miasta trwałego, ale onego przyszłego szukamy.

I odpowiedział im kapłan: Idźcie w pokoju; albowiem sprawuje Pan drogę waszę, którą idziecie.

Światci przemija i pożądliwość jego; ale kto czyni wolę Bożą, trwa na wieki.

A choćby odchowali synów swych, przecie ich pozbawię wieku męskiego; owszem, i onym biada, gdy Ja ich odstąpię.

Albowiem się Ja nie kocham w śmierci umierającego, mówi panujący Pan; nawróćcież się tedy, a żyć będziecie.

Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.

A jako postanowiono ludziom raz umrzeć, a potem będzie sąd:

A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.

Zatem my żywi, którzy pozostaniemy, wespół z nimi zachwyceni będziemy w obłokach naprzeciwko Panu na powietrze, a tak zawsze z Panem będziemy.

Lecz teraz idę do onego, który mię posłał, a żaden z was nie pyta mię: Dokąd idziesz?

Nadto trzody wasze, i bydła wasze zabierzcie, jakoście żądali, a odchodząc, mnie też błogosławcie.

Jest czas rodzenia i czas umierania; czas sadzenia, i czas wycinania tego, co sadzono;

Przeminęły jako prędkie łodzie, jako orzeł lecący do żeru.

Jeszcze maluczko, a świat mię już więcej nie ogląda; lecz wy mię oglądacie; bo ja żyję, i wy żyć będziecie.

I odpowiedział Pan: Oblicze moje pójdzie przed tobą, a dam ci odpocznienie.