Wersety biblijne o Ludim

A w onej dolinie Syddym, było wiele studzien iłowatych; i uciekali król Sodomski i Gomorski, a polegli tam, a którzy zostali, na górę uciekli.

Synowie Semowi: Elam i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram.

Przeto, że na drodze Luchytskiej będzie ustawiczny płacz, a którędy zstępują do Choronaim, nieprzyjaciele krzyk zburzenia słyszeć będą,

Misraim też spłodził Ludyma, i Hananima, i Laubima, i Naftuhyma,

Micraim też spłodził Ludyma, i Hananima, i Laubima, i Neftuhyma.

Giebalczyków,i Ammonitczyków, i Amalekitczyków, także Filistyńczyków z tymi, którzy mieszkają w Tyrze;

I Patrusyma, i Chasluchyma, ( z których poszli Filistynowie, ) i Kaftoryma.

I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.

Ale bałwany ich są srebro i złoto, robota rąk ludzkich.

I Patrusyma, i Chasłuchyma, (z których poszli Filistynowie) i Kaftoryma.

Ale chodzili za uporem serca swego i za Baalem, czego ich nauczyli ojcowie ich.

A sprawiedliwego Lota, onych niezbożników rozpustnem obcowaniem strapionego, wyrwał.

Tedy uczynili synowie Izraelscy złe przed oczyma Pańskiemi, a służyli Baalom;

A tak roku czternastego wyciągnął Chodorlahomer z królmi, którzy z nim byli, i poraził Rafaimy w Astarot Karnaimie, i Zuzymy w Hamie, i Emimy w Sawie Karyjataim.

Tedy wyciągnął król Sodomski, i król Gomorski, i król Adamacki, i król Zeboimski, i król Belamski, to jest Zoarski, i uszykowali się ku bitwie przeciwko im w dolinie Syddym.

Którzy zakamieniawszy, udali się na rozpustę ku popełnianiu wszelakiej nieczystości z chciwością.

Synowie Semowi: Elam, i Assur, i Arfachsad, i Lud, i Aram, i Chus, i Hul, i Gieter, i Mesech.

Galaad jest miastem czyniących nieprawość, pełne stóp krwawych.

Wzywali ich prorocy, ale oni tem więcej uchodzili od oblicza ich, Baalom ofiary czynili, a bałwanom rytym kadzili.

Albowiem mężowie Babilońscy uczynili Sukkotbenot, a mężowie Kutscy uczynili Nergiel, a mężowie Ematscy uczynili Asyma.

Persowie, i Ludczycy, i Putejczycy bywali w wojsku twojem, mężowie waleczni twoi; tarcz i przyłbicę zawieszali w tobie, ci przydawali tobie ozdoby.

Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie nań strzelają, a nikogo się nie boją.

Nie bądźcież tedy bałwochwalcami jako niektórzy z nich, tak jako napisano: Siadł lud, aby jadł i pił, i wstali grać.

I w Enrymmon, i w Saraa, i w Jerymut;

I Betsur, i Soko, i Adullam:

I położę na nich znak, a poślę z tych, którzy zachowani będą, do narodów przy morzu do Pul i Lud, którzy ciągną łuk do Tubala, i do Jawanu, na wyspy dalekie, które nic o mnie nie słyszały, i nie widziały chwały mojej; i będą opowiadały chwałę moję między narodami.

A synowie Gomerowi: Aschenaz, i Ryfat, i Togorma.

A synowie Semidowi byli Ahyjan, i Sechem, i Likchy, i Anijam.

Napełniona jest ziemia ich końmi, a końca niemasz wozom ich. Napełniona też jest ziemia ich bałwanami, robocie rąk swoich kłaniają się, które poczyniły palce ich.

Którzy się radują, gdy czynią złe, a weselą się w złośliwych przewrotnościach;

Marnością są a dzieło błędów; zginą czasu nawiedzenia swego.

Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.

Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili, i od sideł czyniących nieprawość.

Wiecie, iż gdyście poganami byli, do bałwanów niemych, jako was wodzono, daliście się prowadzić.

I widzieliście obrzydliwości ich, i bałwany ich, drewno i kamień, srebro i złoto, które są przy nich.

Marnością są, a dziełem błędów; czasu nawiedzenia swego poginą.

A synowie Danowi: Chusym.

A tak poszedł on człowiek do ziemi Hetejczyków, i zbudował miasto, a nazwał imię jego Luz; to jest imię jego aż do dnia tego.

I w Bela, i w Asem, i w Etolad,

Króla uweselają złością swoją a książąt kłamstwy swemi.