Wersety biblijne o Luz

A tak poszedł on człowiek do ziemi Hetejczyków, i zbudował miasto, a nazwał imię jego Luz; to jest imię jego aż do dnia tego.

I nazwał imię miejsca onego Betel; bo było przedtem imię miasta onego Luz.

Przyszedł tedy Jakób do Luzy, która jest w ziemi Chananejskiej, ta jest Betel, sam i wszystek lud, który z nim był.

Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.

I rzekł Jakób do Józefa: Bóg wszechmogący ukazał mi się w Luzie, w ziemi Chananejskiej, i błogosławił mi.

Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

W południe, w drodze będąc, widziałem; o królu! światłość z nieba, jaśniejszą nad jasność słoneczną, która oświeciła mnie i tych, którzy jechali ze mną.

Nie będziesz miał więcej słońca za światłość dzienną, a jasność miesiąca nie oświeci cię, ale Pan będzie światłością twoją wieczną, a Bóg twój sławą twoją.

A wychodzi od Betel do Luzy, a idzie do granicy Archy, do Attarot.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

W niem był żywot, a żywot był oną światłością ludzką.

Wy jesteście światłość świata, nie może się miasto ukryć na górze leżące.

Zapalił też lampy przed Panem, jako był Pan rozkazał Mojżeszowi.

Powstań, objaśnij się! ponieważ przyszła światłość twoja, a chwała Pańska weszła nad tobą.

Słowo twe jest pochodnią nogą moim, a światłością ścieszce mojej.

Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

Zasię im rzekł Jezus, mówiąc: Jam jest światłość świata; kto mię naśladuje, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota.

Patrzajże tedy, aby światło, które jest w tobie, nie było ciemnością.

Bo lud on, który chodzi w ciemności, ujrzy światłość wielką, a tym, którzy mieszkają w ziemi cienia śmierci, światłość świecić będzie.

Światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego Izraelskiego.

Jeźli tedy wszystko ciało twoje jasne będzie, nie mając jakiej cząstki zaćmionej, będzieć wszystko tak jasne, że cię jako świeca blaskiem oświeci.

Onci był świecą gorejącą i świecącą, a wyście się chcieli do czasu poradować w światłości jego.

I świecznik do świecenia z naczyniem jego, i lampy jego, i oliwę do świecenia.

Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

Lud, który siedział w ciemności, widział światłość wielką, a siedzącym w krainie i w cieniu śmierci weszła im światłość.

A było wiele lamp na onej sali, gdzie byli zgromadzeni.

Ja światłość przyszedłem na świat, aby żaden, kto wierzy w mię, w ciemnościach nie został.

Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu (w nas) znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

I Betsur, i Soko, i Adullam:

Lecz mądre wzięły oleju w naczynia swoje z lampami swemi.

A ta światłość w ciemnościach świeci, ale ciemności jej nie ogarnęły.

I będą chodzić narody w światłości twojej, a królowie w jasności, która wejdzie nad tobą.

Tenci był tą prawdziwą światłością, która oświeca każdego człowieka, przychodzącego na świat.

Powiedz Aaronowi, a rzecz mu: Gdy zapalisz lampy, siedem lamp przeciwko świecznikowi świecić będą.

Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich.

Ani zapalają świecy, i stawiają jej pod korzec, ale na świecznik, i świeci wszystkim, którzy są w domu.

Nie zajdzie więcej słońce twoje, a miesiąc twój nie skryje się; bo Pan będzie wieczną światłością twoją; a tak dokonają się dni smutku twego.

I uczynił Bóg dwa światła wielkie: światło większe, aby rządziło dzień, a światło mniejsze, aby rządziło noc, i gwiazdy.

A jeźli kto chodzi w nocy, obrazi się; bo w nim światła nie masz.