Wersety biblijne o Sea shore

I będzie kraina pomorska owczarniami i budami pasterskiemi, i oborą dla trzód.

I nie będziecież się mnie bali? mówi Pan; a przed obliczem mojem nie będziecież się lękali? którym położył morzu piasek za granicę ustawą wieczną, a nie przestąpi jej. Choć się wzruszą, wszakże nie przemogą; choć się wzburzą wały jego, wszakże nie przeskoczą go.

Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.

Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.

I wyszedł zasię nad morze, a wszystek lud przychodził do niego, i nauczał je.

A gdy był wieczór, zstąpili uczniowie jego do morza.

Zawstydź się, Sydonie! bo rzekło morze, moc morska, mówiąc: Nie pracuję w porodzeniu, i nie rodzą, i nie wychowuję młodzieńców, ani odchowuję panien.

Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.

Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.

A morze, gdy powstał wielki wiatr, burzyć się poczynało.

A granica zachodnia jest przy morzu wielkiem, i przy granicach jego; tać jest granica synów Juda w okrąg podług domów ich.

Przytem równinę i Jordan z pograniczem od Cyneret aż do morza pustego, które jest morze słone, pod górą Fazga na wschód słońca.

A morze postawił po prawej stronie na wschód słońca ku południowej stronie.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, chwała jego jest od kończyn ziemi, którzy się pławicie po morzu, i wszystko, co w niem jest, wyspy i obywatele ich.

Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

A gdy już było rano, stanął Jezus na brzegu; wszakże nie wiedzieli uczniowie, żeby był Jezus.

Strona zaś zachodnia morze wielkie od granicy aż przeciwko kędy się wchodzi do Emat, tać jest strona zachodnia.

Potem się ciągnie ku morzu do granicy Jaflety, aż do granicy Bet Horonu dolnego, i aż do Gazer, a kończy się aż u morza.

Tak mówi Pan, który sposobił na morzu drogę, i ścieszkę na bystrych wodach.

Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.

Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc;

Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

I począł zasię uczyć przy morzu; i zgromadził się do niego lud wielki, tak iż wstąpiwszy w łódź, siedział na morzu, a wszystek lud był przy morzu na ziemi.

Nadto rzekli do niego: Cóż z tobą uczynimy, aby się morze uspokoiło? Bo się morze im dalej tem bardziej burzyło.

A przyjdzie ta granica aż ku Jordanu, a skończy się u morza słonego. Tać będzie ziemia wasza w granicach swoich w około.

Jechałeś przez morze na koniach twoich, przez gromadę wód wielkich.

A wyszedłszy zaś z granic Tyrskich i Sydońskich, przyszedł nad morze Galilejskie, pośrodkiem granic dziesięciu miast.

Zachodnią zaś granicę będziecie mieli morze wielkie; to wam będzie granicą od zachodu.

Tak, że będą wysuszać sieci w pośród morza; bom Ja rzekł, mówi panujący Pan, przeto będzie na rozchwycenie narodom.

Ci podniosą głos swój, wykrzykać będą, w zacności Pańskiej wykrzykać będą, i przy morzu.

A tak ocknąwszy się, zgromił wiatr, i rzekł morzu: Umilknij, a uśmierz się. I przestał wiatr, a stało się wielkie uciszenie.

Okryte są góry cieniem jej, a gałęzie jej jako najwyższe cedry.

Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.

Lecz o czwartej straży nocnej szedł do nich Jezus, chodząc po morzu.