Wersety biblijne o Seas

Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.

Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.

W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

Izaliś nie ty jest, któreś wysuszyło morze, wody przepaści wielkiej? któreś obróciło głębokości morskie w drogę, aby przeszli wybawieni?

Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.

Zawstydź się, Sydonie! bo rzekło morze, moc morska, mówiąc: Nie pracuję w porodzeniu, i nie rodzą, i nie wychowuję młodzieńców, ani odchowuję panien.

A morze, gdy powstał wielki wiatr, burzyć się poczynało.

Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.

Tak mówi Pan, który sposobił na morzu drogę, i ścieszkę na bystrych wodach.

Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?

Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.

I rozdzieliłeś morze przed nimi, a przeszli przez pośrodek morza po suszy; a tych, którzy ich gonili, wrzuciłeś w głębokości, jako kamień w wody gwałtowne.

I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

Nadto rzekli do niego: Cóż z tobą uczynimy, aby się morze uspokoiło? Bo się morze im dalej tem bardziej burzyło.

Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

I powstaną z stolic swoich wszyscy książęta pomorscy, i złożą z siebie płaszcze swoje, a szaty swe haftowane zewleką, strachem będą przyodziani, na ziemi usiądą, a wzdrygając się co chwila zdumiewać się będą nad tobą,

I rzekł: Wołałem z ucisku swego do Pana, a ozwał mi się; z głębokości grobu wołałem, a wysłuchałeś głos mój.

Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.

Wziąłlibym skrzydła rannej zorzy, abym mieszkał na końcu morza,

Wystąpi przeciwko Babilonowi morze, mnóstwem wałów jego okryte będzie.

Będzie panował od morza aż do morza, i od rzeki aż do kończyn ziemi.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, chwała jego jest od kończyn ziemi, którzy się pławicie po morzu, i wszystko, co w niem jest, wyspy i obywatele ich.

Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.

Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

I nazwał Bóg suche miejsce ziemią, a zebranie wód nazwał morzem.

Jechałeś przez morze na koniach twoich, przez gromadę wód wielkich.

Tak, że będą wysuszać sieci w pośród morza; bom Ja rzekł, mówi panujący Pan, przeto będzie na rozchwycenie narodom.

Nadto prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego.

Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły.

A morze postawił po prawej stronie na wschód słońca ku południowej stronie.

Izali się na rzeki, o Panie! izali się na rzeki rozpalił gniew twój? Izali na morze rozgniewanie twoje, gdyś jechał na koniach twoich, i na wozach twoich zbawiennych?