Wersety biblijne o Sleep

I sposobisz większą radość w sercu mojem, niż oni miewają, gdy się im zboża ich i wina ich obficie zrodzą. W pokoju się i położę i zasnę, bo ty sam, Panie! czynisz, że bezpiecznie mieszkam.

Próżno macie rano wstawać, długo siadać, i jeść chleb boleści, ponieważ Pan umiłowanemu swemu sen daje.

Albowiem którzy śpią, w nocy śpią, a którzy się upijają, w nocy się upijają.

Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.

Głosem swym wołałem do Pana, a wysłuchał mię z góry świętej swojej. Sela.

I stało się, gdy słońce zachodziło, że przypadł twardy sen na Abrama, a oto strach i ciemność wielka przypadła nań.

Tedy rzekli uczniowie jego: Panie! jeźliże śpi, będzie zdrów.

Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?

A przyszedłszy, znalazł je zasię śpiące; albowiem oczy ich były obciążone.

Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

Dlatego między wami wiele jest słabych i chorych, i niemało ich zasnęło.

I rzekł im: Cóż śpicie? wstańcie, a módlcie się, byście nie weszli w pokuszenie.

Boć oni nie zasną, aż co złego zbroją; ani się uspokoją, aż kogo do upadku przywiodą;

Wtemem ocucił i spojrzałem, a sen mój był mi wdzięczny.

Przeto nie śpijmy jako i insi, ale czujmy i bądźmy trzeźwymi.

Tedy przyszedł, i znalazł je śpiące, i rzekł Piotrowi: Szymonie, śpisz? nie mogłeś czuć jednej godziny?

I odpowiedział Pan: Oblicze moje pójdzie przed tobą, a dam ci odpocznienie.

A wstawszy od modlitwy, przyszedł do uczniów, i znalazł je śpiące od smutku.

Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;

Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.

Nie dawaj snu oczom twoim, ani drzemania powiekom twoim.

Dokądże się będę radził w duszy swojej, a trapił w sercu mojem przez cały dzień? Dokądże się będzie wywyższał nieprzyjaciel mój nademną?

A tak zostaje jeszcze odpocznienie ludowi Bożemu.

Ale Jezus mówił o śmierci jego; lecz oni mniemali, iż o zaśnięciu snem mówił.

I przyszedł na jedno miejsce, i nocował tam (albowiem już było zaszło słońce) a wziąwszy jeden z kamieni miejsca onego, podłożył pod głowę swoję, i spał na temże miejscu.

Nie dopuści, aby się zachwiać miała noga twoja; nie drzemieć stróż twój.

A gdy im rzekł: Toć jest odpocznienie, sprawcie odpoczynek spracowanemu, toć jest odpocznienie; ale oni nie chcieli słuchać.

Dlatego mówi Pismo: Ocuć się, który śpisz i powstań od umarłych, a oświeci cię Chrystus.

Tedym słyszał głos słów jego; a usłyszawszy głos słów jego usnąłem twardo na twarzy mojej, na twarzy mojej, mówię, na ziemi.

Tobie mówię: Wstań, a weźmij łoże twoje, a idź do domu twego.

Bo was napełnił Pan duchem snu twardego, i zawarł oczy wasze; proroków i książąt waszych najopatrzniejszych oczy zasłonił.

I nie pozwolę snu oczom moim, ani powiekom moim drzemania,

Oto nie drzemie ani śpi ten, który strzeże Izraela.

We śnie w widzeniu nocnem, gdy twardy sen przypada na ludzie gdy śpią na łożu:

Wiedzcież, żeć Pan odłączył sobie pobożnego; wysłucha Pan, gdy zawołam do niego.

Tedy przyszedł do uczniów, i znalazł je śpiące, i rzekł Piotrowi: Takżeście nie mogli przez jednę godzinę czuć ze mną?

A tak uspokoiło się królestwo Jozafatowe, bo mu dał odpocznienie Bóg jego zewsząd.

Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.

Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem.