Wersety biblijne o Unease

Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

Bo się boję, bym snać przyszedłszy, nie znalazł was takimi, jakimi bym nie chciał, a ja też żebym nie był znaleziony od was, jakiego byście wy nie chcieli; by snać między wami nie było swarów, zazdrości, gniewów, zwad, obmowisk, mruczenia, nadymania i rozterków;

Gdy zewsząd uciśnieni bywamy, ale nie bywamy potłoczeni; powątpiewamy, ale nie zwątpimy.

Tak, iż ludzie drętwieć będą przed strachem i oczekiwaniem tych rzeczy, które przyjdą na wszystek świat; albowiem mocy niebieskie poruszą się.

Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

I zatrwożył się we mnie Danijelu duch mój w pośród ciała mego, a widzenia, którem widział, przestraszyły mię.

Abyście się nie zaraz dali zrażać z zmysłu waszego, ani sobą trwożyć, lub przez ducha lub przez mowę, lub przez list, jakoby od nas pisany, jakoby nadchodził dzień Chrystusowy.

Albowiem gdyśmy przyszli do Macedonii, ciało nasze żadnego odpoczynku nie miało, ale we wszystkiem byliśmy uciśnieni, zewnątrz walki, a wewnątrz postrachy.

Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

I będzie żywot twój jakoby zawieszony przed tobą, i będziesz się lękał w nocy i we dnie, i nie będziesz pewien żywota twego.

Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

Ale teraźniejszych czasów niebezpieczno wychodzić i wchodzić; bo zamięszanie wielkie między wszystkimi obywatelami ziemi.

A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

A między onymi narodami nie wytchniesz sobie, ani będzie miała odpoczynku stopa nogi twojej, dać też Pan tamże serce lękliwe, i oczy zemdlone, i myśl sfrasowaną.

Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

Pokój zostawuję wam, pokój on mój daję wam; nie jako daje świat, ja wam daję; niechże się nie trwoży serce wasze, ani się lęka.

Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.

Zewsząd go straszyć będą strachy, a nacierać będą na nogi jego.

Bo gdzie jest zawiść i zajątrzenie, tam i rozterki, i wszelka zła sprawa.

A gdy usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie lękajcie się; albowiem musi to być pierwej, aleć jeszcze nie tu jest koniec.

I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.

Nie byłem bezpieczny, anim się uspokoił, anim odpoczywał, a przecież na mię przyszła trwoga.

Zatem rzekł im: Przecz jesteście tak bojaźliwi? Jakoż nie macie wiary?

Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.

Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

Słysząc złe nowiny, nie boi się; stateczne serce jego ufa w Panu.

Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

A gdy nieczysty duch od człowieka wychodzi, przechadza się po miejscach suchych, szukając odpocznienia, ale nie znajduje.

I byłem ja u was w słabości i w bojaźni i w strachu wielkim,

Nie wychodźcie na pole, i w drogę nie chodźcie; bo miecz nieprzyjacielski a strach w około.

Najmilsi! jeźliby serce nasze nas nie potępiało, ufanie mamy ku Bogu;

Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.

A widząc Saul obóz Filistyński, bał się, a ulękło się serce jego bardzo.

A jeźliby tam był który syn pokoju, odpocznie nad nim pokój wasz; a jeźliż nie, wróci się do was.

Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.

Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.

Albowiem nie wiedział, co by mówił; bo przestraszeni byli.

Dlatego przyjdzie na cię złe, którego wyjścia nie wiesz, i przypadnie na cię bieda, której nie będziesz mogła zbyć; a przyjdzie na cię nagle spustoszenie, nim wzwiesz.