Wersety biblijne o Wonder

Który czyni rzeczy wielkie i niewybadane, dziwne, którym liczby niemasz;

Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

Spojrzyjcie na narody a obaczcie i dziwujcie się z zdumieniem, przeto, iż czynię nieco za dni waszych, o czem gdy wam powiadać będą, nie uwierzycie.

Wspominajcie dziwne sprawy jego, które czynił, i cuda jego, i sądy ust jego.

Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

O jakoż są wielkie znaki jego! a dziwy jego jako mocne! królestwo jego królestwo wieczne, i władza jego od narodu do narodu.

I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.

O głębokości bogactwa i mądrości, i znajomości Bożej! Jako są niewybadane sądy jego i niedoścignione drogi jego!

I zdumieli się wszyscy, i chwalili Boga, i napełnieni byli bojaźnią, mówiąc: Widzieliśmy dziś dziwne rzeczy.

Dlatego Ja też sobie dziwnie pocznę z tym ludem, dziwnie i cudownie, i zginie mądrość mądrych jego, a rozum roztropnych jego skryje się.

Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.

Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.

Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu?

A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.

Opowiadajcie między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludźmi cuda jego.

Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?

Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.

Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.

Tak iż się on lud dziwował, widząc, że niemi mówią, ułomni uzdrowieni są, chromi chodzą, a ślepi widzą; i wielbili Boga Izraelskiego.

I wywiódł nas Pan z Egiptu ręką możną, i ramieniem wyciągnionem, i w strachu wielkim, i w znakach, i w cudach;

A oczy wasze widziały wszystkie sprawy Pańskie wielkie, które czynił.

Który odpowiedział: Oto, Ja postanowię przymierze; przed wszystkim ludem twoim czynić będę cuda, które nie były czynione po wszystkiej ziemi i we wszystkich narodziech; i obaczy wszystek lud, między którymeś ty, sprawę Pańską; bo straszne będzie to, co Ja uczynię z tobą.

I dam cuda na niebie i na ziemi, krew i ogień i słupy dymowe.

Ukażę mu dziwne rzeczy, jako za dni, którycheś wyszedł z ziemi Egipskiej.

Aby oznajmili synom ludzkim mocy jego, a chwałę i ozdobę królestwa jego.

Niech zaniemieją wargi kłamliwe, które mówią przeciwko sprawiedliwemu rzeczy przykre z hardością i ze wzgardą.

Pytaj się teraz na dni starodawne, które były przed tobą, ode dnia, którego stworzył Bóg człowieka na ziemi; a od jednego końca nieba aż do drugiego końca nieba stałali się kiedy rzecz podobna tej tak wielkiej? albo słuchanoli kiedy co takowego?

Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.

A Mojżesz ujrzawszy, zadziwił się onemu widzeniu; a gdy przystąpił, aby się temu przypatrzył, stał się do niego głos Pański:

Jako ty nie wiesz, która jest droga wiatru, i jako się zrastają kości w żywocie brzemiennej: tak nie wiesz sprawy Bożej, który wszystko czyni.

I przyszedł strach na każdą duszę, a wiele się znamion i cudów przez Apostołów działo.

Wszystko dobrze czyni czasu swego; owszem i żądość świata dał do serca ich, choć człowiek dzieła tego, które Bóg sprawuje, ani początku, ani końca nie dochodzi.

Obaczcie wy wzgardziciele i dziwujcie się, a wniwecz się obróćcie; bo ja sprawuję sprawę za dni waszych, sprawę, której nie wierzycie, choćby wam kto o niej powiadał.

Pójdźcież, a oglądajcie sprawy Boże; straszny jest w sprawach swoich przy synach ludzkich.

Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.

Odpowiedział on człowiek i rzekł im: Toć zaprawdę rzecz dziwna, że wy nie wiecie, skąd jest, a otworzył oczy moje.

Bo oto królowie, gdy się zgromadzili i ciągnęli wespół,

A będą te plagi na tobie i na nasieniu twem, za znak i za cud aż na wieki.

Pan wielki jest i bardzo chwalebny, a wielkość jego nie może być dościgniona.

Od Panać się to stało, i jest dziwne w oczach naszych.