Wersety biblijne o Mist

Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

A oto teraz ręka Pańska nad tobą: i będziesz ślepym, nie widząc słońca aż do czasu. A zarazem przypadła na niego chmura i ciemność, a błąkając się szukał, kto by go wiódł za rękę.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

(Przetoż się staną jako obłok poranny, a jako rosa poranna przechodząca, i jako plewy od wichru porwane z bojewiska, i jako dym z komina.)

I zawarte są źródła przepaści, i okna niebieskie, i zahamowany jest deszcz z nieba.

Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

A obłok Pański szedł nad nimi we dnie, gdy się ruszali z stanowiska.

Tedy wstąpił Mojżesz na górę, a obłok zakrył górę.

Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

Bo mąż on będzie jako zasłona od wiatru, i jako zakrycie przed powodzią; jako strumienie wód na miejscu suchem, jako cień skały wielkiej w ziemi upragnionej;

A gdy on to mówił, stał się obłok, i zacienił je; i bali się, gdy oni wchodzili w obłok.

Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

Przetoż się nad wami niebo zawarło, aby rosy nie dawało; ziemia także zawarła się, aby nie wydawała urodzaju swego.

Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

Pan nierychły do gniewu a wielkiej mocy, który winnego nie czyni niewinnym; w wichrze i w burzy jest droga Pańska, a obłok jest prochem nóg jego,

Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

Albowiem tak mówi Pan do mnie: Uspokoję się, a przypatrywać się będę z przybytku mojego, a będę jako ciepło jasne po deszczu, a jako obłok wypuszczający rosę gorącości żniwa.

Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

Gdy bowiem padała rosa na obóz w nocy, padała też manna nań.

Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;

Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

W tem przyciągniesz i przyjdziesz jako burza, będziesz jako obłok okrywający ziemię, ty i wszystkie poczty twoje, i wiele narodów z tobą.

Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

Stało się tedy wieczór, że się zleciały przepiórki, a okryły obóz, a rano rosa leżała około obozu;

Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

Żądajcie od Pana dżdżu czasu potrzebnego, a Pan uczyni obłoki dżdżyste, a deszcz obfity da wam i każdemu trawę na polu.

Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się.

Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.

Uprzątnąłeś dla niej, i sprawiłeś, że się rozkorzeniła i napełniła ziemię.

Mówił też i do ludu: Gdy widzicie obłok wschodzący od zachodu, zaraz mówicie: Przychodzi gwałtowny deszcz; i tak bywa.