Wersety biblijne o Warmth

Stali tedy słudzy i czeladź, uczyniwszy ogień, bo zimno było; i grzali się; był też z nimi Piotr, stojąc i grzejąc się.

A gdy wiatr wiejący od południa, mówicie: Gorąco będzie; i bywa tak.

A gdy się król Dawid zstarzał, i zaszedł w lata, chodź go odziewano szatami, przecię się zagrzać nie mógł.

On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

A będzie namiotem na zasłonę we dnie od gorąca, a na ucieczkę i ukrycie przede dżdżem i powodzią.

Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

Albowiem tak mówi Pan do mnie: Uspokoję się, a przypatrywać się będę z przybytku mojego, a będę jako ciepło jasne po deszczu, a jako obłok wypuszczający rosę gorącości żniwa.

Ale on gruby lud pokazał nam nie lada ludzkość; albowiem zapaliwszy stos drew, przyjęli nas wszystkich dla deszczu padającego i dla zimna.

Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

Bo mąż on będzie jako zasłona od wiatru, i jako zakrycie przed powodzią; jako strumienie wód na miejscu suchem, jako cień skały wielkiej w ziemi upragnionej;

Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

Izaż może kto brać ogień do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?

Także będąli dwaj społu leżeć, zagrzeją się; ale jeden jakoż się zagrzeje?

A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.

Niech cieszy serca wasze i utwierdza was w każdej mowie i w uczynku dobrym.

Nie będą łaknąć, ani pragnąć, i nie uderzy na nich gorącość, ani słońce, bo ten, który ma litość nad nimi, poprowadzi ich, i podle źródeł wód powiedzie ich.

Bo jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcej nie wraca, ale napawa ziemię, a czyni ją płodną, czyni ją też urodzajną, tak że wydaje nasienie siejącemu, a chleb jedzącemu:

Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

A póki ziemia trwać będzie, siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nie ustaną.

Ale żeby się obuli w trzewiki, a nie obłoczyli dwóch sukien.

I zapalił się ogień na zebranie ich; płomień spalił niepobożnych.

Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.

Nadto dam im, i okolicy pagórka mego, błogasławieństwo, i spuszczać będę deszcz czasu swego; deszcze to błogosłwieństwa będą;

I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.

Cieszcie, cieszcie lud mój! mówi Bóg wasz.

Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

A Piotr szedł z nim z daleka aż do dworu najwyższego kapłana, i siedział z sługami, grzejąc się u ognia.

Jeźli tedy wszystko ciało twoje jasne będzie, nie mając jakiej cząstki zaćmionej, będzieć wszystko tak jasne, że cię jako świeca blaskiem oświeci.

Bo będzie jako drzewo wszczepione nad wodami, a nad strumieniem zapuszczające korzenie swoje, które nie czuje, gdy przychodzi gorącość, ale liść jego zostaje zielony, a roku suchego nie frasuje się, i nie przestaje przynosić owocu.

A obłok Pański szedł nad nimi we dnie, gdy się ruszali z stanowiska.

Izaż może kto chodzić po rozpalonym węglu, aby się nogi jego nie poparzyły?

Światłości nasiano sprawiedliwemu, a radości tym, którzy są uprzejmego serca.

Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.

Przetoż pocieszajcie jedni drugich temi słowy.