Wersety biblijne o Cold

Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

A gdy się król Dawid zstarzał, i zaszedł w lata, chodź go odziewano szatami, przecię się zagrzać nie mógł.

Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

A gdy wiatr wiejący od południa, mówicie: Gorąco będzie; i bywa tak.

Stali tedy słudzy i czeladź, uczyniwszy ogień, bo zimno było; i grzali się; był też z nimi Piotr, stojąc i grzejąc się.

Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

A póki ziemia trwać będzie, siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nie ustaną.

Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.

Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

Jako ogień, który las pali, i jako płomień, który zapala góry.

Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.

Ale żeby się obuli w trzewiki, a nie obłoczyli dwóch sukien.

Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?

Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.

I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.

Przetoż się nad wami niebo zawarło, aby rosy nie dawało; ziemia także zawarła się, aby nie wydawała urodzaju swego.

Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

Ale on gruby lud pokazał nam nie lada ludzkość; albowiem zapaliwszy stos drew, przyjęli nas wszystkich dla deszczu padającego i dla zimna.

Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.

Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.

W pracy i w utrapieniu, w niedosypianiu często, w głodzie, i w pragnieniu, w postach często, i w zimnie, i w nagości;

A gdy przestała padać rosa, oto, ukazało się na puszczy coś drobnego, okrągłego drobnego jako szron na ziemi.

Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

Od tego czasu, gdy kto przyszedł do gromady zboża, od dwudziestu korcy znalazł dziesięć; gdy przyszedł do prasy, aby naczerpał pięćdziesiąt wiader wina, znalazł tylko dwadzieścia;

Bywało to, że we dnie trapiło mię gorąco, a mróz w nocy, tak, że odchadzał sen mój od oczu moich.

Jako zimno śnieżne czasu żniwa: tak poseł wierny tym, którzy go posyłają; bo dusze panów swych ochładza.

Izali kto opuści pola moje dla skał i dla śniegu na Libanie? Izali kto opuści wody ciekące dla wody bardzo zimnej?

Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się.

On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

Bo jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcej nie wraca, ale napawa ziemię, a czyni ją płodną, czyni ją też urodzajną, tak że wydaje nasienie siejącemu, a chleb jedzącemu:

A iż się rozmnoży nieprawość, oziębnie miłość wielu.

A będzie namiotem na zasłonę we dnie od gorąca, a na ucieczkę i ukrycie przede dżdżem i powodzią.

Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.