Wersety biblijne o Brokenness

Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich.

W utrapieniu swojem rano mię szukać będą, mówiąc: Pójdźcie, a nawróćmy się do Pana; bo on porwał, a uzdrowi nas; uderzył, i zawiąże rany nasze;

Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.

Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.

Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

Łuk i mocarze pokruszeni są, a mdli przepasani są mocą.

Ale rzeczesz: Odłamane są gałęzie, abym ja był wszczepiony.

Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

Tak zaiste mówi Pan: Ciężkie bardzo będzie skruszenie twoje, nader bolesna rana twoja.

Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

Gdy walczył przeciw Syryjczykom Nacharaim, i przeciw Syryjczykom Soby; gdy się wrócił Joab, poraziwszy Edomczyków w dolinie solnej dwanaście tysięcy.

I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.

Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.

Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.

A gdy się zepsuło naczynie w ręce garncarzowej, które on czynił z gliny, tedy zaś uczynił z niej naczynie insze, jako się mu najlepiej zdało uczynić.

I byłem ja u was w słabości i w bojaźni i w strachu wielkim,

Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.

Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

I otrąci się wielu ich o nie, upadną i skruszeni będą, usidlą się a pojmani będą.

Dla proroków skruszyło się serce moje we mnie, poruszyły się wszystkie kości moje, stałem się jako człowiek pijany, a jako mąż, po którym się rozeszło wino, dla Pana i dla słów świętobliwości jego.

I pobudują spłodzeni od ciebie pustynie starodawne, grunty od narodu do narodu wywiedziesz; i nazwą cię naprawcą obalin, i przeprawcą ścieżek ku mieszkaniu.

Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.

Użalcie się go wszyscy, którzy mieszkacie około niego, i wszyscy, którzy znacie imię jego, mówcie: Jakoż się złamała laska mocy, i kij ozdobny?

Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.

Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.

Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.

A czyńcie koleje proste nogami waszemi, iżby to, co jest chromego, z drogi nie ustąpiło, ale raczej uzdrowione było.

Zgubionej szukać będę, a zapłoszoną przywiodę, i połamaną zawiążę, a słabą posilę; ale tłustą i mocną wytracę; bo je będę pasł w sądzie.

Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.

Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

Lecz on zraniony jest dla występków naszych, starty jest dla nieprawości naszych; kaźń pokoju naszego jest na nim, a sinością jego jesteśmy uzdrowieni.

Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.

Od stopy nogi aż do wierzchu głowy niemasz na nim nic całego; rana i siność, i rany zagniłe nie są wyciśnione, ani zawiązane, ani olejkiem odmiękczone.