Wersety biblijne o Longing

Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.

Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.

Psalm Dawidowy, gdy był na puszczy Judzkiej.

Jako jeleń krzyczy do strumieni wód, tak dusza moja woła do ciebie, o Boże!

Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje,

Wyciągam ręce moje ku tobie; dusza moja, jako sucha ziemia, ciebie pragnie. Sela.

Dokądże, o Panie? azaż na wieki gniewać się będziesz? a jako ogień pałać będzie zapalczywość twoja?

Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.

Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.

Albowiem świadkiem mi jest Bóg, jako was wszystkich pragnę we wnętrznościach Jezusa Chrystusa.

Albowiem w tym namiocie wzdychamy, domem naszym, który jest z nieba, żądając być przyobleczeni.

Bodajże się spełniła prośba moja! Niechże mi Bóg da, czego oczekuję!

Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?

Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.

Lecz my, bracia! będąc pozbawieni was na chwileczkę obliczem, nie sercem, tem pilniejśmy się starali oglądać oblicze wasze z wielką żądnością.

Bójcie się Pana święci jego; bo niemasz niedostatku bojącym się go.

Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.

Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.

A nie tylko przez przyjście jego, ale też przez pociechę, którą on ucieszony jest z was, oznajmiwszy nam żądność waszę, narzekanie wasze, gorliwość waszę za mną, tak żem się też więcej uweselił.

Dokądże Panie? Zapomniszże mię na wieki? dokądże ukrywać będziesz oblicza twego przedemną?

Albowiem nie mamy tu miasta trwałego, ale onego przyszłego szukamy.

Albo mniemacie, iż próżno Pismo mówi: Izali ku zazdrości pożąda duch, który w nas mieszka?

Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;

Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.

Biada mnie! żem jako ostatki po sprzątanieniu owoców letnich, jako pozostałe grona po zbieraniu wina; niemasz grona ku zjedzeniu, pierwocin z owocu pragnie dusza moja.

Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.

I modlą się za wami, żądając was dla łaski Bożej obfitującej w was.

Na drodze sądów twoich, Panie! oczekujemy cię; żądność duszy naszej jest do imienia twego, i do wspominania na cię.

Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?

A ty, synu człowieczy! wzdychaj, jakobyś miał biodro złamane, a w gorzkości wzdychaj przed oczyma ich.

Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.

Napoję zaiste duszę spracowaną, a wszelką duszę smutną nasycę.

Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.

A Pan niech sprawuje serca wasze ku miłości Bożej i ku cierpliwemu oczekiwaniu Chrystusa.

Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

Bądźcie utrapieni i żałujcie, i płaczcie; śmiech wasz niech się obróci w żałość, a radość w smutek.

Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.